wypukłego

Encyklopedia PWN

mat. taka funkcja rzeczywista f, której wykres między dowolnymi punktami leży poniżej odcinka łączącego te punkty (f(x), o ile istnieje, jest większa lub równa zeru);
mat. kąt płaski będący figurą geometryczną wypukłą, czyli kąt mniejszy od kąta półpełnego (180°).
mat. płaska lub przestrzenna figura geometryczna, która wraz z dowolnymi 2 punktami (zawartymi w tej figurze) zawiera łączący je odcinek.
wielokąt, wielobok,
mat. płaska figura geometryczna będąca jedną (ograniczoną) z 2 części płaszczyzny, na które dzieli tę płaszczyznę łamana zwyczajna zamknięta (wraz z tą łamaną).
proces wielokrotnej reprodukcji obrazu (znaków pisma, rysunków i in.) na podłożu drukowym: papierze, kartonie, tekturze, foliach metalowych i z tworzyw sztucznych (drukowa folia), szkle, porcelanie i in.
czworokąt, czworobok,
mat. figura geometryczna płaska będąca zbiorem punktów płaszczyzny ograniczonych łamaną zamkniętą złożoną z 4 odcinków (inaczej: wielokąt płaski o 4 bokach);
stereotyp
[gr.],
poligr. forma drukowa wtórna, będąca kopią formy drukowej pierwotnej (do drukowania wypukłego);
chemigrafia
[gr.],
cynkografia, fototypia, fotochemigrafia,
technika wykonywania form drukowych do drukowania wypukłego z twardymi (nie elastycznymi) elementami drukowymi; formy drukowe, zw. też kliszami, wytwarza się na płytach chemigraficznych (z metalu lub tworzywa sztucznego) metodami fotochemicznymi albo w wyniku grawerowania elektronicznego.
łuk, łęk,
arch. element konstrukcyjny lub dekoracyjny, zakrzywiony i podparty na obu końcach.
soczewka, soczewka optyczna,
bryła z przezroczystego materiału, ograniczona (przynajmniej z jednej strony) zakrzywionymi powierzchniami o regularnym kształcie (najczęściej sferycznymi, rzadziej cylindrycznymi czy paraboloidalnymi);
fiz. powierzchnia ciała odbijająca regularnie i niemal całkowicie padające na nią promieniowanie (elektromagnetyczne, sprężyste, cząstek naładowanych);
formy powierzchni Ziemi powstałe w wyniku działalności człowieka; rozróżnia się wśród nich formy wklęsłe i wypukłe;
Blake
[bleık]
William Wymowa, ur. 28 XI 1757, Londyn, zm. 12 VIII 1827, tamże,
angielski wczesnoromantyczny poeta i mistyk, malarz, rysownik i rytownik.
bulla
[łac., ‘bąbel’, ‘coś wypukłego’],
szt. plast. nazwa zawieszek o kształcie kropli wody;
bulla
[łac., ‘bąbel’, ‘coś wypukłego’]:
Bullock
[bụlək]
William Wymowa, ur. 1813, Greenville (stan Nowy Jork), zm. 12 IV 1867, Pittsburgh,
amerykański wydawca i wynalazca;
chiaroscuro
[kjaroskụro; wł., ‘światłocień’],
szt. plast. drzeworyt światłocieniowy;
czcionka, dawniej trzcionka, krotło,
rodzaj materiału zecerskiego przeznaczonego do ręcznego składania tekstów;

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

wypukły «łukowato, kulisto wygięty i wystający z powierzchni czegoś»
• wypukło
druk wypukły «technika drukowania, w której elementami drukującymi są części wypukłe formy drukarskiej»
kąt wypukły «kąt mniejszy od kąta półpełnego»
relief wypukły «relief o mocno wypukłych elementach w stosunku do tła»
wielokąt wypukły «wielokąt, w którym przedłużenie żadnego z jego boków nie przecina innych boków»
wielościan wypukły «wielościan leżący po jednej stronie każdej z płaszczyzn, na których leżą ściany tego wielościanu»
wklęsło-wypukły «ograniczony powierzchniami kulistymi, z jednej strony wklęsłą, z drugiej – wypukłą»
zwierciadło wypukłe «zwierciadło będące zewnętrzną częścią powierzchni kuli»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia