wtórne

Encyklopedia PWN

wodna zawiesina półproduktów służąca do wytwarzania papieru i tektury;
ekon. współczynnik określający rozmiary krańcowego wpływu, jaki wywiera zmiana jednej wielkości ekonomicznej na drugą, której ta pierwsza jest składnikiem.
pozostałość magnetyczna naturalna, ang. Natural Remanent Magnetization (NRM),
pozostałość magnet. uzyskana przez skały w ziemskim polu magnet. podczas ich powstawania i w czasie historii geol.;
nie ma jednej, powszechnie przyjętej definicji prawa, ponieważ zgoda na znaczenie tego terminu jest uzależniona od akceptowanego stanowiska filozoficznego.
strumień wysokoenergetycznych cząstek docierających do zewnętrznych warstw atmosfery ziemskiej z przestrzeni kosmicznej (promieniowanie kosmiczne pierwotne) bądź też powstałych w wyniku zderzeń tych cząstek z atomami atmosfery (promieniowanie kosmiczne wtórne).
reakcja wywołana absorpcją promieniowania elektromagnetycznego w zakresie nadfioletowym, widzialnym lub podczerwonym, które bezpośrednio lub pośrednio (poprzez cząsteczki fotosensybilizatorów) powoduje wzbudzenie elektronowe cząsteczek substratów;
receptory
[łac.],
biol.:
fiz. zjawisko powstawania w ośrodku, w którym się rozchodzi fala pierwotna, fal wtórnych (niespójnych z nią), rozchodzących się w różnych kierunkach;
Tesla Nikola, ur. 9 VII 1856, Smiljan (prow. Lika, Chorwacja), zm. 7 I 1943, Nowy Jork,
amerykański elektrotechnik i wynalazca, pochodzenia chorwackiego.
anat. tylna część mózgu kręgowców, powstała z trzeciego, tylnego, pierwotnego pęcherzyka mózgowego;
trwałe rośliny lądowe o wieloletnich łodygach, których wytrzymałość mech. (z wyjątkiem ich wczesnej fazy rozwojowej) jest uwarunkowana występowaniem zdrewniałej tkanki;
epigeneza
[gr. epí ‘po’, génesis ‘pochodzenie’],
geol. wtórne procesy zachodzące w powstałej już skale osadowej pod wpływem nowych czynników fiz. i chem., prowadzące do jej stopniowej przemiany, w oderwaniu od środowiska sedymentacyjnego skały;
fotopowielacz
[gr.],
powielacz fotoelektronowy, fotomnożnik,
rodzaj lampy fotoelektronowej wieloelektrodowej;
naturalna pusta przestrzeń (pustka) w skale (lub lodzie lodowcowym) o rozmiarach umożliwiających eksplorację przez człowieka;
łyko, floem,
bot. tkanka wyspecjalizowana w długodystansowym przewodzeniu substancji pokarmowych w symplaście w roślinach naczyniowych, której charakterystycznym składnikiem są elementy sitowe.
magma
[gr.],
naturalny, gorący i ruchliwy stop tworzący się lokalnie i okresowo wskutek częściowego wytapiania skał w górnym płaszczu Ziemi lub w skorupie ziemskiej;
odpady, odpadki, śmieci, nieczystości,
uboczne produkty działalności człowieka, nieprzydatne w miejscu i czasie, w którym powstały, szkodliwe lub uciążliwe dla środowiska przyrodniczego; definicja prawna odpadów jest zawarta w ustawie o odpadach („Dziennik Ustaw” z 2001 nr 62, poz. 628).
bot. poprzeczny pas utworzony z radialnych szeregów komórek miękiszowych, rozciągający się z głębi wtórnego drewna (promień drzewny) poprzez miazgę łykodrzewną (gdzie znajdują się komórki inicjalne p.ł.) w głąb wtórnego łyka (promień łykowy);
przekaźniki, mediatory, ang. messengers,
biol. związki (sygnały) chem. przekazujące stany czynnościowe między komórkami organizmu, działające na specyficzne receptory w błonie komórkowej, w cytoplazmie lub w jądrze komórki, a także p. wtórne (ang. second messengers), pośredniczące w przekazywaniu informacji wewnątrz komórki, tj. od receptorów metabotropowych w błonie komórkowej do układów biochem. i struktur w cytoplazmie komórki.
recykling
[ang.],
wykorzystywanie odpadów jako materiału wyjściowego (jako surowca wtórnego) w procesach przemysłowych lub szeroko pojęte przyrodnicze ich zagospodarowanie; wg definicji prawnej zawartej w ustawie o odpadach (Dziennik Ustaw 2001 nr 62, pozycja 628) recykling „jest to taki odzysk, który polega na powtórnym przetwarzaniu substancji lub materiałów zawartych w odpadach w procesie produkcyjnym w celu uzyskania substancji lub materiału o przeznaczeniu pierwotnym lub o innym przeznaczeniu, w tym też recykling organiczny, z wyjątkiem odzysku energii”.

Materiały dodatkowe

Boże Narodzenie, łac. Natale Domini,
chrześcijańskie święto obchodzone od starożytności dla wspomnienia i uczczenia narodzin (wcielenia) Jezusa Chrystusa.

Słownik języka polskiego PWN

surowce wtórne «odpady produkcyjne lub zużyte materiały, które po przetworzeniu mogą być użyte do produkcji czegoś»
uzwojenie wtórne «uzwojenie, z którego odbierana jest moc elektryczna»
wtórny
1. «powstały w wyniku przekształceń lub jako następstwo czegoś»
2. «powstający, otrzymywany itp. po raz drugi»
3. «mniej ważny»
4. «naśladujący coś, pozbawiony oryginalności»

• wtórnie • wtórność
wtórny analfabetyzm «utrata umiejętności czytania i pisania»
• wtórny analfabeta
rynek wtórny papierów wartościowych «rynek, na którym obraca się papierami wartościowymi sprzedanymi przez ich pierwszych posiadaczy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia