wertykalne

Encyklopedia PWN

przyrządy i urządzenia służące do obserwacji astronomicznych.
w starożytnym Egipcie oryginalna koncepcja przedstawiania rzeczywistości w dwóch wymiarach, w sposób pozwalajacy na przekazanie jak najpełniejszej informacji o danym obiekcie, niezależnie od skrótów perspektywicznych;
jedno z podstawowych pojęć socjologii. Grupa społeczna jest zbiorowością ludzi zespolonych więzią społeczną, przejawiającą się w poczuciu łączności, przynależności grupowej i działaniu na rzecz realizacji wspólnych celów.
Itten Johannes, ur. 1 XI 1888, Süderen-Linden, zm. 25 V 1967, Zurych,
szwajcarski malarz i pedagog;
dodekafonia
[gr. dṓdeka ‘dwanaście’, phōnḗ ‘dźwięk’],
muz. technika komponowania za pomocą 12 dźwięków.
harmonia
[gr., ‘zgodność dźwięków, kształtów’],
muz.:
HIV, ang. Human Immunodeficiency Virus, ludzki wirus nabytego upośledzenia odporności,
retrowirus (retrowirusy) należący do rodziny Lentiviridae (wirusów powolnych), wywołujący AIDS;
ruchliwość społeczna, mobilność społeczna,
socjol. zmiana pozycji społ. jednostek lub grup społ. w ramach zastanej struktury społeczeństwa bądź na skutek przeobrażeń tej struktury.
wertykalizm
[łac. verticalis ‘pionowy’],
szt. plast. zasada komponowania dzieła plastycznego polegająca na szczególnym uwypukleniu elementów pionowych (wertykalnych) oraz na zaniechaniu wyraźnych akcentów i podziałów w kierunku poziomym;

Słownik języka polskiego PWN

wertykalny «pionowy»
• wertykalnie • wertykalność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia