warstwę graniczną

Encyklopedia PWN

warstwa graniczna, planetarna warstwa graniczna,
meteorol. warstwa atmosfery ziemskiej, będąca częścią troposfery, rozciągająca się od powierzchni Ziemi do wys. od kilkudziesięciu do ok. 2000 m.
warstwa przyścienna, warstwa graniczna,
fiz. cienka warstwa płynu bezpośrednio przylegająca do powierzchni opływanego ciała stałego (ścianki);
złącze prostujące, kontakt prostujący,
układ 2 stykających się ze sobą materiałów o różnym charakterze przewodnictwa elektr. (półprzewodniki, metale), mający nieliniową, asymetryczną charakterystykę prądowo-napięciową i związaną z tym zdolność prostowania prądu elektrycznego.
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;
MOS, ang. Metal-Oxide-Semiconductor,
struktura półprzewodnikowa, stanowiąca układ 3 warstw: metalu, tlenku i półprzewodnika, wytwarzana technologią, zw. technologią MOS (będąca odmianą technologii planarnej).
dioda
[gr.],
przyrząd elektronowy o 2 elektrodach (anoda i katoda) odznaczający się nieliniową i niesymetryczną charakterystyką prądowo-napięciową;
fale mech. rozchodzące się w powietrzu atmosferycznym;
odblask, refleks świetlny,
fot.:
adsorpcja
[łac. ad- ‘przy’, sorbere ‘pochłaniać’],
zagęszczanie substancji (gazów, par, rozpuszczonych ciał stałych, jonów, a także cieczy) na granicy dwóch sąsiadujących faz.
wąska strefa przejściowa między masami powietrza o różnych właściwościach termodynamicznych;
zespół gleb, w których pod wpływem warunków klimatycznych, przesiąkania wód z mórz i oceanów lub działalności człowieka nastąpiło wzbogacenie w sole łatwo rozpuszczalne w wodzie, powyżej określonych, granicznych zawartości;
transoptor
[łac.-gr.],
optron, optoizolator,
półprzewodnikowy przyrząd optoelektroniczny, złożony z pary elementów: fotoemitera (na wejściu) i fotodetektora (na wyjściu), umieszczonych we wspólnej obudowie, izolowanych elektrycznie i sprzężonych optycznie;
wielkość charakteryzująca promieniowanie wysokoenerg. pod względem zdolności do jonizacji lub przekazywania energii.
fundament
[łac.],
bud. najniżej położony element konstrukcyjny obiektu budowlanego przenoszący oddziaływanie (obciążenia) konstrukcji nośnej na podłoże gruntowe.
napięcie kontaktowe, kontaktowa różnica potencjałów,
różnica potencjałów ustalająca się w stanie równowagi termodynamicznej na styku dwóch przewodzących ciał (metali lub półprzewodników).

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia