walnym

Encyklopedia PWN

sejm konfederacji sandomierskiej 1710, na którym dokonano formalnej restytucji panowania Augusta II Mocnego w Rzeczypospolitej.
zgromadzenie członków określonej instytucji lub organizacji będące jednym z jej naczelnych i najważniejszych organów;
w dawnej Polsce zgromadzenie ogólnopaństw., wywodzące się z dzielnicowych wieców feudalnych;
w Polsce od XV w. najwyższy organ ustawodawczy, w okresie II RP — jedna z izb parlamentu, w PRL — formalnie najwyższy organ władzy państwowej, w III RP — łącznie z senatem władza ustawodawcza.
ekon. właściciel pakietu akcji;
w dawnej Polsce organizacja terytorialna stanu szlacheckiego.
spółdzielnia, kooperatywa,
dobrowolne zrzeszenie nieograniczonej liczby osób prowadzące działalność gospodarczą, społeczną, wychowawczą, kulturalną i oświatową w interesie i na rachunek jego członków.
akcja
[łac. actio ‘działanie’],
ekon. papier wartościowy, dokument stwierdzający udział jego właściciela w kapitale spółki akcyjnej;
niezależna od Kościoła rzymskokatol. organizacja kośc., zał. pod koniec XIX w. przez księdza katol. F. Hodura w USA, należąca do rodziny Kościołów starokatolickich.
spółka producencka utworzona 1997 w celu produkowania programów TV Niepokalanów;
przywilej dla szlachty, uchwalony 28 X 1423 na zjeździe walnym Królestwa w Warcie, następnie zatwierdzony przez Władysława II Jagiełłę;
absolutorium
[łac. absolvere ‘uwolnić’],
akt organu przedstawicielskiego (np. sejmu, walnego zgromadzenia członków organizacji) uznający na podstawie sprawozdania działalność finansowa organu wykonawczego (np. rządu) za prawidłową;
ekon. akcja dająca wpływ na strategiczne decyzje dotyczące funkcjonowania spółki przez to, że uprawnia do zgłoszenia weta wobec istotnych uchwał walnego zgromadzenia;
batalia
[wł.],
Batyżowiecka, Dolina, Batizovská dolina,
walna dolina po południowej stronie Tatr Wysokich, na Słowacji;
Bem Józef Zachariasz, ur. 14 III 1794, Tarnów, zm. 10 XII 1850, Halab (Syria),
wybitny artylerzysta i teoretyk wojskowości, generał wojsk polskich, węgierskich i tureckich.
Białki, Dolina, słowac. dolina Bialky,
walna dolina w Tatrach Wysokich, na granicy Polski i Słowacji, jedna z największych po północnej stronie gł. grzbietu Tatr;
Bolesław I Chrobry, z dynastii Piastów, ur. 967, zm. 17 VI 1025,
pierwszy król Polski.
Bouvines
[buwịn] Wymowa,
miejscowość w północno-wschodniej Francji, w regionie Nord–Pas-de-Calais, w dep. Nord, na południowy wschód od Lille;
dolina walna w Tatrach Zachodnich, między Krokwią i Giewontem od zachodu, Kondracką Kopą i gł. granią tatrzańską na południu oraz Uhrociem Kasprowym, Kopą Magury, Skupniów Upłazem i Nosalem od wschodu;

Słownik języka polskiego PWN

walny
1. «ogólny, powszechny»
2. «mający decydujące znaczenie»

• walnie
walny zjazd, walne zebranie, zgromadzenie «zjazd wszystkich członków jakiejś organizacji, jakiegoś stowarzyszenia itp., na którym podejmowane są najważniejsze decyzje»
sejm walny «w dawnej Polsce: najwyższy organ prawodawczy państwa składający się z króla, senatu i izby poselskiej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia