własne

Encyklopedia PWN

Dybowski Benedykt Tadeusz, ur. 12 V 1833, Adamaryn (Białoruś), zm. 31 I 1930, Lwów,
polski zoolog, lekarz, pedagog, działacz społeczny i polityczny.
ekon. w zarządzaniu finansowym wykorzystanie kosztów stałych w celu zmaksymalizowania efektów dochodowych w przedsiębiorstwie.
echolokacja
[gr. ēchṓ ‘dźwięk’, ‘odgłos’, ‘echo’, łac. locus ‘miejsce’],
biol. zdolność niektórych zwierząt do znajdowania przeszkody lub identyfikacji ofiary na podstawie porównania charakterystyki wydanych przez siebie dźwięków z dźwiękami (echem) odbitymi od obiektu;
egoizm
[łac. ego ‘ja’],
postawa życiowa nacechowana dbałością, wyłącznie lub przede wszystkim, o własne (bądź osób najbliższych) dobro
podstawowa właściwość każdej jednostki etnicznej określająca różnice międzyetniczne o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, wyznaczająca tym samym zobiektywizowane, albo jedynie świadomościowe, ramy przynależności do odrębnych organizmów etnicznych.
federacja
[łac. foedus ‘związek’, ‘przymierze’],
państwo o złożonej strukturze, w skład którego wchodzą kraje związkowe (mogą nosić różne nazwy: kanton, stan, land, czyli kraj, prowincja) zachowujące swoją suwerenność (m.in. USA, Kanada, Australia, Indie, Meksyk, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Belgia);
dziedzina twórczości artystycznej i rodzaj widowiska masowego; posługuje się własnymi środkami wyrazu, korzysta z osiągnięć literatury, plastyki, teatru, muzyki.
Freinet
[frenẹ]
Celestyn Wymowa, ur. 15 X 1896, Gars, zm. 6 X 1966, Vence,
pedagog francuski;
metodol. zdania (twierdzenia) ogólne, odnoszące się do większej liczby faktów z przeszłości, zawierające wyznaczniki czasowo-przestrzenne, bądź imiona własne czy terminy, które nie dają się zdefiniować bez imion własnych;
geny Ir, ang. immune response genes,
geny odpowiedzi immunologicznej programujące sekwencję aminokwasową polipeptydów tworzących występujące na powierzchni komórek własne antygeny zgodności tkankowej;
gmina
[niem. Gemeinde, fr. commune],
jednostka samorządu terytorialnego (w Polsce do 1950 i od 1990) lub specjalnego (gmina szkolna, gmina wyznaniowa); również jednostka podziału terytorialnego; występuje w wielu państwach europejskich.
Gontarska, Chojnacka-Gontarska, Maria Teresa, ur. 14 VI 1931, Warszawa,
artystka plastyczka;
Gropius Walter Wymowa, ur. 18 V 1883, Berlin, zm. 5 VII 1969, Boston,
architekt niemiecki, jeden z twórców i najwybitniejszych przedstawicieli funkcjonalizmu.
Grzegorzewska Maria, ur. 8 IV 1888, Wołucza k. Rawy Mazowieckiej, zm.7 V 1967, Warszawa,
polska pedagog specjalizująca się w pedagogice specjalnej, działaczka społeczna.
Hannibal
[fenickie, ‘darzony łaską Baala’],
ur. 247 p.n.e., zm. 183 p.n.e.,
kartagiński wódz i polityk.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
Heweliusz Jan, Johannes Hevelius, ur. 28 I 1611, Gdańsk, zm. 28 I 1687, tamże,
astronom, gdańszczanin, twórca nowożytnej selenografii.
Hohler
[họ:lər]
Franz, ur. 1 III 1943, Biel,
pisarz szwajcarski, tworzący w języku niemieckim;
idealizm
[łac. idealis ‘idealny’ < gr. idéa ‘kształt’, ‘wyobrażenie’],
termin obejmujący różne stanowiska filozoficzne zarówno z zakresu ontologii (metafizyki), jak też teorii poznania, często należące zarazem do obu tych dziedzin.
introjekcja
[łac. introiectio ‘wrzucenie’],
psychol. mechanizm polegający na przyjmowaniu cudzych uczuć, sądów, postaw za własne;

Słownik języka polskiego PWN

koszty własne «koszty poniesione na wytworzenie produktu przez określone przedsiębiorstwo w określonych warunkach»
własny
1. «będący przedmiotem czyjegoś wyłącznego posiadania»
2. «taki, w którym ktoś, o kim mowa, sam brał (bierze) udział, którym się posługuje, którego jest sprawcą itp.»
3. «związany z tym, o kim mowa, więzami pokrewieństwa, przyjaźni, środowiskiem społecznym itp.»
4. «właściwy tylko temu, o kim mowa»
korekta domowa, własna, drukarska «sprawdzenie przez korektora drukarni prawidłowości wykonania składu»
obrona własna «działanie w celu odparcia bezpośredniego zamachu na swoje życie, zdrowie lub mienie»
rzeczownik własny «rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby, np. Maria, lub w ogóle istoty żyjącej, np. psa – Kajtek, a także przedmiotu martwego, np. hotelu – Bristol, miejsca, np. Kraków, lub obiektu geograficznego, np. Tatry»
weksel własny, weksel sola «weksel, w którym wystawca zobowiązuje się do zapłacenia określonej osobie w określonym czasie i miejscu sumy wymienionej na wekslu»
własnym sumptem «na własny koszt»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia