w logice

Encyklopedia PWN

Magni, Magnus, Maksymilian, imię zakonne Walerian, ur. 15 X 1586, Mediolan, zm. 29 VII 1661, Salzburg,
wł. humanista i uczony, teolog, filozof, dyplomata, kapucyn.
Schmoller
[szmọlər]
Gustaw von, ur. 24 VI 1838, Heilbronn, zm. 27 VI 1917, Bad Harzburg,
niemiecki ekonomista;
Zinowjew Aleksandr A., ur. 29 X 1922, Pachtino, zm. 10 V 2006, Moskwa,
ros. pisarz, logik;
wyższa uczelnia w Zamościu, założona 1594 (początek działalności 1595) przez kanclerza J. Zamoyskiego;
Amalryk z Bène, Amalryk z Chartres, ur. w poł. XII w., Bène k. Chartres, zm. 1206 lub 1207, Paryż,
francuski filozof i teolog;
Bocheński Józef Maria, imię zakonne Innocenty, ur. 30 VIII 1902, Czuszów k. Miechowa, zm. 8 II 1995, Fryburg,
brat Aleksandra i Adolfa Marii, filozof, logik, dominikanin;
chemometria
[gr.],
dyscyplina nauk chem., w której używa się metod mat., statyst. oraz innych metod i technik opartych na logice formalnej w celu: zaprojektowania eksperymentów lub wyboru optymalnych procedur pomiarowych, dostarczenia maks. liczby użytecznych informacji poprzez analizowanie otrzymanych danych chemicznych.
jeden z głównych nurtów filozofii współczesnej jego przedstawiciele głoszą, że podstawowym celem filozofii jest analiza pojęć, twierdzeń i problemów filozoficznych. Ponieważ pojęcia te i twierdzenia są wyrażane w języku, filozofia analityczna jest analizą języka; bywa także określana mianem filozofii lingwistycznej;
dyskusyjne forum utworzone 1945 przez Koło Naukoznawcze Asystentów Uniw. Jagiellońskiego pod kierownictwem M. Chojnowskiego;
log. oryginalne systemy logiczne stworzone przez S. Leśniewskiego;
mat. liczby 1, 2, 3, ... (niektóre definicje zaliczają do nich również 0);
log. wyrażenie, które może wystąpić w roli podmiotu (orzecznika) w co najmniej jednym sensownym zdaniu podmiotowo-orzecznikowym, w rodzaju A jest B;
njaja
[sanskr. nyāya ‘metoda’, ‘logika’],
jeden z 6 klas. bramińskich systemów filoz. w Indiach (darśana);
ontologia
[gr. on óntos ‘będący’, ‘byt’, óntos on ‘rzeczywiście będący, istniejący’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’, ‘teoria’],
filoz.:
filoz. w filozofii najbardziej podstawowe powody, dla których jakaś dziedzina rzeczywistości (przedmiotowej lub wewnątrzpodmiotowej) istnieje lub przybiera określoną strukturę.
przedmiot, łac. obiectum,
filoz. przeciwieństwo podmiotu, to co jest poddane aktywności bądź poznawczej, badź praktycznej;
językozn. kierunek badawczy nawiązujący do idei W. von Humboldta, rozwijający się w środowisku intelektualistów niem. 2. poł. XIX w.
rachunek zdań, logika zdań,
teoria log. rozważająca związki między zdaniami w obrębie zdań złożonych; ...teoria spójników log., ich semantycznych właściwości oraz wszelkich pojęć, które można definiować, odwołując się wyłącznie do postulatów określających sens spójników logicznych;
grecka szkoła filozoficzna, założona w Atenach pod koniec IV w. p.n.e. przez Zenona z Kition; w cesarstwie rzymskim przetrwała do III w.;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia