video-

Encyklopedia PWN

Nowogród Wielki, Nọwgorod,
m. w Rosji, na Niz. Ilmeńskiej, nad rz. Wołchow, 6 km od jez. Ilmen;
Paik Nam June, ur. 20 VII 1932, Seul, zm. 29 I 2006, Miami,
artysta pochodzenia koreańskiego, działający w Niemczech i USA;
publikacje elektroniczne, w których przekaz informacji następuje w sposób zintegrowany za pomocą wielu mediów: tekstu, obrazów statycznych (rysunki, fotografie), obrazów ruchomych (filmy, animacje), dźwięku (muzyka, czytanie);
QuickTime
[kuık taım],
inform. zdefiniowany przez firmę Apple Computer standard formatu pliku zawierającego obraz video i cyfrowy dźwięk;
Robakowski Józef, ur. 20 II 1939, Poznań,
artysta multimedialny;
S-VHS, ang. Super-Video Home System,
system zapisu obrazu i towarzyszącego mu dźwięku na taśmie magnet., stosowany w magnetowidach i kamwidach;
komunikator internetowy, dostępny w wersji finalnej od 2004;
fiz., techn. taśma (giętka wstęga) wykonana z materiału magnet. lub zawierająca materiał magnet., stosowana do rejestracji sygnałów elektr., stanowiących przetworzone dźwięki, obrazy lub dane;
Terlecki Marian, ur. 21 IX 1954, Gdańsk, zm. 8 I 2010, Nadarzyn,
publicysta, twórca i reżyser telewizyjny;
Thomson SA
[tomsọn ˜] Wymowa,
francuski koncern przemysłu elektrotechnicznego i elektronicznego,
Time-Warner
[taım uọ:rr],
amer. konglomerat medialny, jedna z 5 największych tego rodzaju grup na świecie.
VCR
[ang. Video Cassette Recording],
pierwszy europejski format kaset do magnetowidów na taśmie 1/2" wprowadzony na rynek w początku lat 70. XX w. przez koncern Philips.
VHS, ang. Video Home System,
system zapisu obrazu i towarzyszącego mu dźwięku na taśmie magnet.; stosowany w magnetowidach kasetowych i kamwidach;
firma założona 1991, prowadzi działalność w dziedzinie dystrybucji kinowej, video i licencji telewizyjnych, produkcji filmowej i budowy multipleksów.
firma dystrybuujących filmy na potrzeby rynku domowego video;
wideo-
[łac.],
video-,
pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na ich związek znaczeniowy z techniką przekazywania (zapisywania, odtwarzania) obrazu (nieruchomego i ruchomego);
wideo-art, sztuka wideo,
forma twórczości artystycznej, wykorzystująca telewizyjną technikę rejestracji i przekazywania obrazu;

Słownik języka polskiego PWN

video- zob. wideo-.
wideo-, video- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wizją lub techniką wideo»
wideo I, video I
1. «technika rejestrowania na taśmie magnetycznej obrazu i dźwięku z możliwością natychmiastowego odtwarzania»
2. zob. magnetowid.
wideo II, video II «związany z techniką rejestrowania i odtwarzania obrazu i dźwięku na taśmie magnetycznej»
wideo-art, video-art «rodzaj sztuki wykorzystującej obraz nagrany na taśmie magnetycznej lub przekazywany bezpośrednio z kamery»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia