uskokowe

Encyklopedia PWN

struktura tektoniczna powstała wskutek przerwania i przemieszczenia się względem siebie dwóch części ośrodka skalnego wzdłuż oddzielającej je powierzchni uskokowej (lub szeregu takich powierzchni tworzących strefę uskokową);
geol. naturalny, samoczynny i skoncentrowany wypływ wód podziemnych na powierzchnię terenu lub dno zbiornika wód powierzchniowych (źródło zatopione);
geol. masa skalna oddzielona od sąsiednich obszarów przez formy tektoniki nieciągłej (uskoki, strefy uskokowe, rozłamy) oraz fleksury i wskutek tego zachowująca się w procesach tektonicznych jako odrębna całość.
część konstrukcji budynku ograniczająca go od góry, zabezpieczająca przed opadami atmosferycznymi, wiatrem, promieniowaniem ultrafioletowym, hałasem oraz zmniejszająca straty ciepła;
ruchy tektoniczne, będące w szerokim ujęciu fazami orogenezy alpejskiej, które występowały w triasie i jurze;
tektonika
[gr. tektonikós ‘budowniczy’],
geol. dział geologii, nauka zajmująca się ruchami i deformacjami litosfery, a zwłaszcza skorupy ziemskiej, oraz wykształceniem i genezą wielkich struktur geol.;
Appalachy, ang. Appalachian Mountains, fr. Les Appalaches,
góry we wschodniej części Ameryki Północnej;
Bystrzyckie, Góry, czes. Bystřické hory,
pasmo górskie w Sudetach Środkowych, w Polsce i Czechach (południowo-wschodni kraniec, między dolinami Dzikiej i Cichej Orlicy);
pagoda
[portug. < sanskr.],
eur. nazwa buddyjskich świątyń i in. budowli kultowych południowej i wschodniej Azji, stosowana gł. na określenie buddyjskich świątyń w Nepalu, Tybecie, Chinach, Korei i Japonii;
Piedmont
[pị:dmont],
przedgórze wschodnich Appalachów w USA;
przypora, skarpa,
arch. pionowy element konstrukcyjny w formie prostego lub uskokowego filara przyściennego o ściętej pochyło górnej części;
ozdobny wóz procesyjny do przewożenia posągu bóstwa podczas rel. ceremonii hinduskiej;
Strandża, tur. Yıldız Dagları, İstranca Dagları,
obszar górsko-wyżynny w Bułgarii i Turcji, w pobliżu M. Czarnego;
zespół procesów związanych z przemieszczaniem się magmy z głębokich stref skorupy ziemskiej lub z płaszcza ku powierzchni Ziemi, zakończony erupcją produktów płynnych (lawa), stałych (materiały piroklastyczne) lub gazowych (gazy wulkaniczne) w atmosferze ziemskiej, wodzie lub pod lodem;
zrąb, horst,
geol. struktura tektoniczna ograniczona przynajmniej z 2 stron uskokami (niekiedy częściowo fleksurami), wyniesiona względem otoczenia;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia