uniwersalną

Encyklopedia PWN

system klasyfikacji piśmiennictwa stosowany przy sporządzaniu bibliografii i katalogów bibliotecznych;
mieszanina kilku wskaźników kwasowo-zasadowych tak dobranych, by umożliwić orientacyjne określenie pH roztworów w dość szerokich granicach;
dział matematyki poświęcony badaniu ogólnych własności algebr, czyli obiektów postaci A = (A, F), gdzie A jest zbiorem (zw. nośnikiem algebry), a F rodziną operacji (funkcji) na zbiorze A o skończonej liczbie argumentów (struktura matematyczna).
czas uniwersalny, fr. Temps Universal (TU),
czas oparty na uśrednionym w zakresie roku ruchu obrotowym Ziemi.
transportowy statek wodny przystosowany do przemiennego lub jednoczesnego przewozu większości ładunków suchych występujących w transporcie mor.;
przenośny instrument obserwacyjny do celów astr.-geodezyjnych: wyznaczania współrzędnych geogr., czasu i azymutu (na podstawie obserwacji gwiazd lub Słońca);
klucz uniwersalny, klucz nastawny,
narzędzie montażowe do odkręcania i dokręcania śrub i nakrętek;
silnik elektr. szeregowy komutatorowy 1-fazowy dostosowany do zasilania zarówno prądem przemiennym, jak i stałym;
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
Komenský, Comenius, Komeński, Jan Ámos Wymowa, ur. 28 III 1592, Nivnice (Morawy), zm. 15 XI 1670, Amsterdam,
czeski pedagog i duchowny ewangelicki, jeden z twórców nowożytnej pedagogiki.
encyklopedia
[gr. egkýklios ‘tworzący krąg’, ‘całkowity’, paideía ‘wykształcenie’],
wydawnictwo informacyjne zawierające zbiór wiadomości ze wszystkich dziedzin wiedzy (encyklopedia ogólna, uniwersalna, powszechna) lub jednej dziedziny, dotyczące jednej epoki, jednego terytorium itp. (encyklopedia specjalistyczna, tematyczna), w układzie alfabetycznym lub rzeczowym — w wersji książkowej i/lub elektronicznej.
system klas dokumentów (czyli zespołów obiektów mających przynajmniej jedną cechę wspólną), które są zwykle uporządkowane hierarchicznie (klasyfikacja);
mat. zbiór punktów płaszczyzny będący częścią wspólną zstępującego ciągu zbiorów:
system polityczno-prawny mający na celu utrwalenie pokoju międzynarodowego przez ustanowienie zakazu agresji oraz obowiązku pokojowego rozstrzygania sporów międzynarodowych.
Brockhaus F.A.
[brọkhaus] Wymowa,
wydawnictwo niem.; wyspecjalizowane w edytorstwie dzieł encyklopedycznych, zwłaszcza uniwersalnych, zyskało świat. renomę; zał. 1805 przez F.A. Brockhausa w Amsterdamie;
ciągnik, traktor,
pojazd z własnym napędem służący do ciągnięcia przyczep, naczep, maszyn i urządzeń roln., dział i innego sprzętu wojsk. na podwoziach jezdnych, a także do zawieszania na nim różnych osprzętów roboczych;
epimorfizm
[gr.],
mat. homomorfizm g danej algebry uniwersalnej A (grupy, pierścienia, ciała, przestrzeni liniowej, algebry Boole’a itp.) „na” daną algebrę uniwersalną B, tzn. taki, że każdy element B jest obrazem jakiegoś elementu z A;
islam
[arab. al-islām, ‘oddanie (Bogu)’],
uniwersalna (światowa) religia monoteistyczna, objawiona arabskiemu prorokowi Mahometowi przez jednego Boga — Allaha;
preparaty otrzymywane z pełnej krwi ludzkiej lub zwierzęcej;
naukozn., metodol. obiektywny rezultat poznania nauk., uzyskany w wyniku badań;

Słownik języka polskiego PWN

uniwersalny
1. «obejmujący całość, dotyczący wszystkiego lub wszystkich»
2. «mający wszechstronne zastosowanie»
3. «mający różne umiejętności»

• uniwersalnie • uniwersalność
czas uniwersalny «czas słoneczny strefy południka zerowego, przyjęty za podstawowy dla całej kuli ziemskiej»
klucz uniwersalny, środ. klucz szwedzki «klucz nastawny o części roboczej dającej się dostosować do kształtu i wymiaru łba śruby lub nakrętki»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia