unię walutową

Encyklopedia PWN

przedsięwzięcie integracyjne w ramach Unii Europejskiej, w wyniku którego wprowadzono jednolitą europejską walutę, euro.
ugrupowanie integracyjne, posługujące się wspólną jednostką monetarną, emitowaną przez ponadnarodowy bank centralny;
Unia Europejska (UE), ang. European Union (EU), fr. Union européenne,
międzynarodowe ugrupowanie integracyjne, istniejące od 1 XI 1993, którego podstawą są suwerenne, europejskie państwa narodowe, tworzące związek gospodarczo-polityczny.
instytucja finansowa EWG, utworzona IV 1973 na podstawie Raportu Wernera podczas pierwszej, zakończonej niepowodzeniem próby utworzenia Unii Gospodarczej i Walutowej;
Europejski Instytut Walutowy, ang. European Monetary Institute (EMI),
organ UE zrzeszający centralne banki krajów członkowskich, założony 1 I 1994, z siedzibą we Frankfurcie n. Menem;
Traktat o Unii Europejskiej, ang. Treaty on European Union, potocznie traktat z Maastricht,
układ międzynarodowy zawarty między państwami członkowskimi Wspólnot Europejskich;
Europejska Unia Płatnicza, ang. European Payments Union (EPU),
międzynarodowa organizacja kredytowa, założona IX 1950, z siedzibą w Paryżu;
ekon. proces tworzenia i trwania powiązań i współzależności gospodarczej pomiędzy krajami.
koncepcja i proces bliskiej współpracy gospodarczej, politycznej i kulturalnej państw europejskich w ramach stworzonych przez nie struktur ponadnarodowych.
Europejska Wspólnota Gospodarcza (EWG), ang. European Economic Community (EEC), fr. Communauté économique européenne (CEE), niem. Europäische Wirtschaftsgemeinschaft (EWG),
1958–93 europejska, międzynarodowa organizacja gospodarcza;
jednostka monetarna, waluta państw — byłych posiadłości francuskich w środkowej i zachodniej Afryce;
Bretton Woods system
[bretn uudz sı̣stəm] Wymowa,
międzynarodowy system walutowy stworzony na konferencji (1–22 VII 1944) walutowo-finansowej ONZ w Bretton Woods (USA);
ekon. jedna z podstawowych kategorii ekonomicznych, która wyłoniła się w rezultacie rozwoju społecznego podziału pracy oraz odejścia od gospodarki naturalnej i barteru.
Europejski Bank Centralny, ang. European Central Bank,
najwyższa instytucja finansowa UE, utworzona na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, mająca osobowość prawną, działająca od 1 VI 1998;
ekon. historycznie ukształtowany system trwałych powiązań ekonomicznych: produkcyjnych, technologicznych, handlowych, finansowych i instytucjonalnych między gospodarkami narodowymi różnych krajów, znajdujących się na różnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego, włączający je w ogólnoświatowy proces produkcji i wymiany.

Słownik języka polskiego PWN

unia monetarna, walutowa «porozumienie kilku państw w sprawie prowadzenia wspólnej polityki pieniężnej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia