udar mózgu

Encyklopedia PWN

udar mózgowy, apopleksja,
med. nagłe, miejscowe zaburzenie krążenia krwi w mózgu przebiegające zwykle z utratą przytomności i zaburzeniami krążeniowo-oddechowymi;
med. martwica rozpływna tkanki mózgu, obejmująca zwykle obszar unaczynienia jednego lub kilku naczyń tętniczych;
mózg, mózgowie, encephalon,
u kręgowców największe skupisko komórek nerwowych (neuron) stanowiące zespół najwyższych ośrodków czuciowych, kojarzeniowych i ruchowych, tworzące z rdzeniem kręgowym ośrodkowy układ nerwowy; m. jest położony w mózgoczaszce.
śmierć mózgowa, śmierć mózgu,
med. śmierć, której bezpośrednią przyczyną jest utrata kontroli nad podstawowymi procesami fizjologicznymi;
neurologia
[gr. neúron ‘nerw’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny obejmujący diagnostykę i leczenie chorób układu nerwowego, zarówno org., jak i czynnościowych;
kurcz, spazm,
bezwiedne, nadmierne skurcze mięśni;
farm. lek rozszerzający mózgowe naczynia krwionośne i poprawiający przepływ krwi przez te naczynia;
hipertonia
[gr.],
med. zwiększone napięcie mięśni szkieletowych;
Linné
[linẹ:]
Carl von, Carolus Linnaeus, Karol Linneusz, ur. 23 V 1707, Råshult (prow. Småland), zm. 10 I 1778, Uppsala,
szwedzki przyrodnik i lekarz.
logopedia
[gr. lógos ‘słowo’, paideía ‘wychowanie’],
nauka o kształtowaniu prawidłowej mowy, jej zaburzeniach i sposobach ich leczenia;
Stalin Józef W., pseud. Koba, nazwisko pierwotne Iosif Dżugaszwili, ur. 6 XII 1878, Gori (Gruzja), zm. 5 III 1953, Kuncewo (obecnie część Moskwy),
działacz komunistyczny i dyktator ZSRR.

Słownik języka polskiego PWN

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia