tworzenia wzoru

Encyklopedia PWN

umowny zapis jakościowego i ilościowego składu lub budowy cząsteczek pierwiastków i związków chemicznych za pomocą symboli chemicznych.
pedagogika
[gr. país ‘dziecko’, agōgós ‘przewodnik’, paidagōgikē ‘świadoma działalność wychowawcza’],
dyscyplina nauki zajmująca się badaniem szeroko rozumianych procesów edukacyjnych (edukacja, wychowanie).
uniwersytet
[łac.],
najstarszy, a zarazem podstawowy typ europejskiej wielowydziałowej wyższej uczelni, mającej prawo nadawania stopni naukowych i łączącej funkcje dydaktyczne (kształcenie najwyżej kwalifikowanych kadr zawodowych i pracowników nauki) z funkcjami naukowymi (prowadzenie prac badawczych).
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
program komputerowy do tworzenia liczb losowych (właściwie liczby otrzymywane z generatora liczb losowych nie są w pełni losowe, bo powstają według określonego przepisu — nazywa się je czasem liczbami pseudolosowymi — jednak w praktyce spełniają funkcję losowych).
ogół sądów jako odrębnych organów państwowych, sprawujących wymiar sprawiedliwości na podstawie przepisów tzw. prawa sądowego (prawo cywilne, karne, procesowe, o ustroju sądów);
wyodrębnianie się tkanek w organach roślin, polegające na różnicowaniu się komórek, oznaczające zarówno czasowy proces prowadzący do specjalizacji komórki (cytodyferencjacja), jak i przestrzenno-czasowy proces tworzenia wzoru (niejednorodności) w początkowo jednorodnym zbiorze;
monosacharydy
[gr.],
monocukry, cukry proste, monozy,
polihydroksylowe aldehydy (aldozy) i ketony (ketozy), o wzorze sumarycznym CnH2nOn, które podczas hydrolizy nie tworzą prostszych cząsteczek sacharydowych;
zbiorowość ludzi wyróżniająca się wspólną świadomością narodową, czyli poczuciem przynależności do wspólnoty definiowanej aktualnie jako naród.
reakcja chemiczna, przemiana chemiczna,
przemiana jednych substancji, zwanych substratami, w inne substancje, zwane produktami reakcji chemicznej;
mat. jedno z podstawowych pojęć matematyki, wprowadzone niezależnie przez I. Newtona i G.W. Leibniza pod koniec XVII w. jako nowe narzędzie rachunkowe;
cuerda seca
[kuẹrda sẹka; hiszp., ‘suchy sznur’],
technika tworzenia wzorów na płytkach ceramicznych;
Dalton
[dọ:ltən]
John Wymowa, ur. 6 IX 1766, Eaglesfield (hrab. Cumbria), zm. 27 VII 1844, Manchester,
angielski chemik i fizyk; samouk, twórca nowożytnej atomistyki.

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Ilustracje, multimedia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia