turbulentny

Encyklopedia PWN

przepływ turbulentny, przepływ burzliwy, przepływ niestacjonarny,
przepływ płynu, w którym parametry przepływu (prędkość, ciśnienie, gęstość i in.) w poszczególnych punktach przepływu zmieniają się w sposób chaotyczny;
właściwość płynów (cieczy, gazów) polegająca na powstawaniu w nich naprężeń stycznych, zależnych od prędkości odkształcenia elementu płynu;
Słońce, symbol ,
najbliższa gwiazda, centralne ciało Układu Słonecznego zawierające 99,87% jego całkowitej masy.
turbulencja
[łac.],
burzliwość,
zjawisko polegające na występowaniu w przepływie nieuporządkowanych, przypadkowych ruchów elementów płynu;
Boussinesq
[businẹsk]
Valentin Joseph, ur. 13 III 1842, Saint-André, zm. 19 II 1929, Paryż,
fr. matematyk i fizyk;
chmura gorejąca, gorąca chmura,
geol. turbulentna mieszanina ogromnej masy popiołu i pyłu wulkanicznego transportowanych w postaci zawiesiny w rozżarzonym strumieniu gazowym, z prędkością przekraczającą 300 km/h;
dział mechaniki zajmujący się badaniem stanu równowagi i ruchu płynów (cieczy i gazów) oraz oddziaływania tych ośrodków na poruszające się w nich lub opływane przez nie ciała stałe.
podstawowe równanie ruchu płynów lepkich newtonowskich; wg tego równania, zgodnie z II zasadą dynamiki (Newtona zasady dynamiki), przyspieszenie jednostkowej masy płynu jest równe sumie sił działających na tę masę, tzn. siły masowej (np. grawitacyjnej, siły bezwładności), siły ciśnieniowej (2. człon równania), siły tarcia wewn. pochodzącej od naprężeń ścinających przy deformacji płynu (człon 3. i 4. równania);
ruch płynu względem zanurzonego w nim ciała stałego;
optyka adaptatywna, optyka adaptacyjna,
wykorzystywanie optyki aktywnej do szybkich (w skali setnych części sekundy) zmian powierzchni zwierciadła teleskopu, w celu uniknięcia szkodliwego wpływu turbulencji atmosfery ziemskiej na obserwacje;
strefa, w której następuje wydzielanie dużych ilości ciepła oraz emisja promieniowania (zazwyczaj widzialnego) w wyniku intensywnego łączenia się palnych gazów lub par substancji z utleniaczem, najczęściej tlenem (spalanie).
ruch płynu (cieczy, gazu) w wyniku działania sił masowych, ciśnieniowych i sił lepkości (ciśnienie, naprężenia styczne).
Reynolds
[renldz]
Osborne, ur. 23 VIII 1842, Belfast, zm. 21 II 1912, Watchet (Anglia),
brytyjski fizyk i inżynier;
proces fizykochemiczny, którego podstawą jest przebiegająca z dużą szybkością reakcja utleniania, polegająca na gwałtownym łączeniu się substancji spalanej (paliwa) z utleniaczem, której towarzyszy wydzielanie się dużej ilości energii i zazwyczaj płomień;
straty energii mech. w przepływie płynu w przewodach i kanałach wynikające z rozpraszania energii kinetycznej.
Taylor
[tẹılər]
Sir Geoffrey Ingram, ur. 7 III 1886, Londyn, zm. 27 VI 1975, Cambridge,
wnuk George’a Boole’a; bryt. fizyk i matematyk;
warstwa przyścienna, warstwa graniczna,
fiz. cienka warstwa płynu bezpośrednio przylegająca do powierzchni opływanego ciała stałego (ścianki);
Zawojski Jewgienij K., ur. 28 IX 1907, zm. 9 X 1976,
fizyk rosyjski;

Słownik języka polskiego PWN

turbulencja
1. «chaotycznie poruszające się wiry i strumienie powietrza w atmosferze ziemskiej»
2. «ruch cieczy lub gazu, w którym tory poszczególnych elementów cieczy lub gazu przecinają się ze sobą w chaotyczny sposób»

• turbulencyjny, turbulentny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia