trałowy

Encyklopedia PWN

kuter
[niem. < ang.]:
część polskich sił zbrojnych przeznaczona do obrony granic morskich państwa.
trałowiec, poławiacz min,
wojsk. okręt wojenny o napędzie mech. wyposażony w urządzenia do wykrywania i niszczenia min mor. (sonar, trał);

Słownik języka polskiego PWN

trał
1. zob. włok.
2. «urządzenie służące do wykrywania i niszczenia min morskich»
3. «urządzenie służące do rozminowywania terenu»

• trałowy • trałować
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia