towarzyski

Encyklopedia PWN

instytucja społ. w Warszawie, klub towarzyski pod nazwą Nowe Tow. Resursowe, zał. 1829 w wyniku rozłamu w Resursie Kupieckiej;
Byron
[bạırən]
George Gordon Wymowa, lord, ur. 22 I 1788, Londyn, zm. 19 IV 1824, Missolungi (Grecja),
poeta angielski, jeden z głównych twórców europejskiego romantyzmu.
Chopin Wymowa, Szopen, Fryderyk (Franciszek), ur. 1 III (22 II?) 1810, Żelazowa Wola, zm. 17 X 1849, Paryż,
najwybitniejszy kompozytor polski, słynny pianista, współtwórca europejskiego romantyzmu.
stowarzyszenia studentów wyższych uczelni stawiające sobie różnorodne zadania, gł. działalność samopomocową, samokształceniową, polit., organizowanie życia towarzyskiego studentów; odznaczały się swoistą, archaizowaną obyczajowością, ceremoniałami i odznakami.
symbolika roślinna wykorzystywana do przekazywania myśli, gł. w zabawach towarzyskich;
instytucja społ. w Warszawie, zał. 1820 z inicjatywy Zgromadzenia Kupców miasta Warszawy jako klub towarzyski kupców i obywateli warsz. pod nazwą Tow. Resursy Kupieckiej;
walc
[niem.],
towarzyski taniec wirowy, pochodzenia niemieckiego, w metrum 3/4, z akcentem na mocnej części taktu, w tempie dość żywym;
dyscyplina sportowa polegająca na wykonywaniu na planszy ćwiczeń akrobatycznych ze współćwiczącym;
aktorstwo
[łac. actor ‘wykonawca’, ‘osoba działająca’],
sztuka polegająca na odgrywaniu ról w teatrze i filmie.
typ budynku korporacyjnego, przeznaczonego na zebrania i życie towarzyskie bogatego patrycjatu miejskiego, zgrupowanego wg pochodzenia geogr.-kult. lub zawodu w bractwach (ławach), które nawiązują do średniow. wspólnot osób świeckich, i pragnącego naśladować obyczaje i tradycje rycerskie.
astryldy, Estrildidae,
rodzina ptaków z rzędu wróblowych;
autorament
[łac.],
rodzaj zaciągu w dawnej Polsce;
nazwa koła towarzyskiego powstałego w połowie XVI w. we w. Babin k. Lublina, które stworzyło miniaturowe, parodystyczne państewko;
Bauernfeld Eduard von, ur. 13 I 1802, Wiedeń, zm. 9 VIII 1890, tamże,
komediopisarz austriacki;
instytucja społ.-gosp. w Poznaniu 1838–1939; zał. z inicjatywy K. Marcinkowskiego w formie spółki akcyjnej w celu aktywizacji gosp. i nar. Polaków w zaborze pruskim;
béguine
[begịn],
biguine,
współcz. taniec towarzyski, pochodzący z Antyli, w metrum parzystym (2/4, 4/4), tempie umiarkowanym;
bilard
[fr.],
gra prowadzona specjalnymi kulami (bilami) na prostokątnym stole (bilardzie), z otworami (łuzami) lub bez, pokrytym zielonym suknem i otoczonym elastyczną bandą;
black bottom
[bläk bọtəm],
taniec towarzyski pochodzenia murzyńskiego, zbliżony do fokstrota, popularny w okresie międzywojennym.
Blake
[bleık]
William Wymowa, ur. 28 XI 1757, Londyn, zm. 12 VIII 1827, tamże,
angielski wczesnoromantyczny poeta i mistyk, malarz, rysownik i rytownik.

Słownik języka polskiego PWN

towarzyski
1. «taki, który lubi przebywać w towarzystwie innych osób»
2. «dotyczący kontaktów między znajomymi»
3. «należący do towarzystwa – kręgu osób wyżej postawionych w hierarchii społecznej»

• towarzysko • towarzyskość
mecz towarzyski «mecz, którego wynik nie jest brany pod uwagę w żadnej klasyfikacji oficjalnej»
taniec towarzyski «taniec przeznaczony do tańczenia w celach rozrywkowych»
telefon towarzyski «każdy z dwóch aparatów telefonicznych, połączonych wspólnym kablem, mających jedno wspólne wejście do centrali»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia