topologiczna

Encyklopedia PWN

mat. dział topologii, w którym wprowadza się pojęcie wymiaru przestrzeni topologicznej i bada jego własności.
mat. zbiór w przestrzeni topologicznej, który może być otrzymany ze zbiorów otwartych przez wykonanie co najwyżej przeliczalnej liczby operacji mnogościowych, tzn. sumowania, mnożenia lub brania dopełnienia;
mat. w przestrzeni metrycznej — zbiór zawierający wszystkie swoje punkty skupienia, czyli taki, który wraz z każdym ciągiem zbieżnym w przestrzeni zawiera granicę tego ciągu; ogólniej: w przestrzeni topologicznej — zbiór będący dopełnieniem zbioru otwartego;
mat. w przestrzeni metrycznej — taki zbiór, że do każdego punktu przestrzeni jest zbieżny pewien ciąg punktów z tego zbioru;
mat. w przestrzeni metrycznej: zbiór zawierający wraz z każdym punktem a kulę o środku a i pewnym promieniu r > 0 (zbiór punktów przestrzeni odległych od a o mniej niż r); podstawowe własności z.o.: 1) zbiór pusty i cała przestrzeń są z.o., 2) suma dowolnej liczby z.o. jest z.o., 3) część wspólna skończonej liczby z.o. jest z.o.; przykładem z.o. na prostej jest odcinek bez końców;

Słownik języka polskiego PWN

topologia
1. «dział matematyki zajmujący się badaniem tych własności przestrzeni, które nie ulegają zmianie przy przekształceniach homeomorficznych»
2. «rodzina podzbiorów otwartych, wyróżnionych w obrębie zbioru, spełniająca określone aksjomaty»
3. «struktura układu elementów przyjmująca określony kształt, np. gwiaździsta lub szynowa topologia sieci komputerowej»

• topologiczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia