topograficzne

Encyklopedia PWN

geod. całokształt prac, w wyniku których uzyskuje się graficzny obraz powierzchni terenu, zwykle w postaci mapy topograficznej;
topograficzny stolik, stolik mierniczy,
podstawowy przyrząd geodezyjny używany dawniej do sporządzania map topograficznych bezpośrednio w terenie;
dokładna mapa ogólnogeograficzna o skali większej od 1 : 500 000;
kartografia
[gr.],
dziedzina nauki i techniki obejmująca teorię oraz metody sporządzania i użytkowania map, a także atlasów, globusów, modeli plastycznych i innych;
mapa
[łac.],
graficzny obraz powierzchni Ziemi, innego ciała niebieskiego lub nieba na płaszczyźnie, zmniejszony w sposób określony matematycznie, uogólniony i umowny (tj. sporządzony z zastosowaniem umownych znaków).
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
nanoszenie na podkład mapy topograficznej nowej treści, dotyczącej wybranego tematu, na podstawie bezpośrednich obserwacji i pomiarów w terenie;
kierownicza jednostka organizacyjna służby geogr. (do 2000 służby topograficznej) WP;
topografia
[gr.],
geod. dział geodezji i kartografii zajmujący się wykonywaniem pomiarów (topograficzne zdjęcie) wzajemnego położenia szczegółów terenu (wód, użytków rolnych i leśnych, zabudowy, dróg i innych) oraz wyznaczaniem wysokości wybranych punktów w celu przedstawienia rzeźby terenu;
Turner
[tə̣:rr]
Joseph Mallord William, ur. 23 IV 1775, Londyn, zm. 19 XII 1851, Chelsea (obecnie część Londynu),
angielski malarz i grafik, najsłynniejszy angielski pejzażysta 1. połowy XIX w..
określenie zasiedlonego odcinka terenu, stanowiącego historycznie ukształtowaną jednostkę osadniczą, której ludność zajmuje się głównie pracą na roli i czerpie z tej pracy podstawy egzystencji, co nadaje pojęciu „wieś” również znaczenie kategorii ekonomiczno-społecznej; w przenośni — warstwa chłopska (chłopi).
przedsiębiorstwo państw. o szczególnym znaczeniu gosp.-obronnym;
Bellingshausen Faddiej F., Fabian Gottlieb von Bellingshausen, ur. 20 IX 1778, wyspa Sarema (Estonia), zm. 25 I 1852, Kronsztad,
ros. żeglarz, admirał; badacz Antarktyki i Oceanu Spokojnego.
Bril, Brill, Paul, ur. na przeł. 1553 i 1554, Breda(?), zm. 7 X 1626, Rzym,
flamandzki malarz pejzażysta, rysownik i rytownik, działający we Włoszech;
Everdingen Allart (Allaert) van, ur. przed 18 VI 1621 (data chrztu), Alkmaar, zm. przed 8 XI 1675 (data pogrzebu), Amsterdam,
brat Cesara Bovetiusa, holenderski malarz, rysownik, akwaforcista;
hierofania
[gr. hierós ‘święty’, phaínein ‘ukazywać’],
objawienie się świętości;
Hoefnagel
[hufnạchəl]
Joris, ur. 1542, Antwerpia, zm. 9 IX 1600, Wiedeń,
flamandzki rysownik i miniaturzysta;
Kozłowski Julian German, ur. 15 IX 1866, Steinholm k. Rygi, zm. 23 IX 1923, posiadłość Los Halcones (Patagonia),
przyrodnik i podróżnik, badacz Ameryki Południowej;
Landnámabók
[lạndnaumabouk],
Księga osadnictwa,
średniow. księga isl., przedstawiająca dzieje zasiedlenia Islandii ok. 870–930 przez osadników skandynawskich;

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

topografia
1. «dział geodezji zajmujący się m. in. pomiarami określonych punktów w terenie oraz sporządzaniem map na podstawie tych pomiarów»
2. «ukształtowanie terenu oraz rozmieszczenie na nim zabudowy, dróg, drzew itp.»
3. «rozmieszczenie pomieszczeń, korytarzy, schodów itp. wewnątrz budynku»

• topograficzny • topograf
mapa topograficzna «szczegółowa mapa terenu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia