tolerancja

Encyklopedia PWN

jedna z technik stosowanych w mikroelektronice, gł. przy produkcji układów scalonych warstwowych (hybrydowych).
komunitaryzm
[łac. communis ‘wspólny’, ‘powszechny’],
komunitarianizm,
nurt we współczesnej filozofii politycznej i społecznej oraz filozofii etyki zrodzony z krytyki metodologicznych, epistemologicznych, antropologicznych i etycznych założeń liberalizmu.
Mead
[mi:d]
Margaret Wymowa, ur. 16 XII 1901, Filadelfia, zm. 15 XI 1978, Nowy Jork,
przedstawicielka amerykańskiej antropologii kulturowej, współtwórczyni szkoły kultury i osobowości (konfiguracjonizmu).
Moszyński Wacław, ur. 12 VIII 1892, Warszawa, zm. 18 X 1953, tamże,
brat Kazimierza, inżynier mechanik i elektryk; teoretyk budowy maszyn;
zdolność roślin do zachowania integralności struktur i podtrzymania przebiegu procesów życiowych w niekorzystnych (stresowych) warunkach środowiska;
reformacja
[łac. reformatio ‘przekształcenie’],
ruch religijny, teologiczny i społeczny w łonie Kościoła zachodniego w XVI i na początku XVII w., w wyniku którego powstały Kościoły ewangelickie (Kościół ewangelicko-luterański i Kościół ewangelicko-reformowany), a w dalszej konsekwencji — Kościoły protestanckie (protestantyzm).
Stefan Batory, ur. 27 IX 1533, Somlyó (ob. Simleu, Rumunia), zm. 12 XII 1586, Grodno,
książę siedmiogrodzki, król Polski.
transplantologia
[łac. transplantare ‘szczepić’, ‘przesadzać’, gr. lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny, nauka zajmująca się przeszczepianiem komórek, tkanek i narządów;
pierwotna niewydolność kory nadnerczy;
główna szkoła braci polskich, założona 1602 w Rakowie, z fundacji Jakuba Sienieńskiego, zwana Atenami sarmackimi;
Akbar, Akbar Wielki, Dżalaluddin Muhammad, z muzułmańskiej dynastii Wielkich Mogołów, ur. 15 X 1542, Umarkot (Sindh), zm. 26 X 1605, Agra,
trzeci władca z indyjskiej dynastii Mogołów, wywodzącej swe początki od Czyngis-chana i Timura.
termin oznaczający różne następstwa nadmiernego spożywania alkoholu etylowego — mało precyzyjny, obecnie rzadziej używany i raczej niezalecany;
określenie całokształtu doktryny i praktyk religijnych właściwych wspólnocie chrześcijan uznających duchowe zwierzchnictwo arcybpa Canterbury, względnie nazwa ogółu Kościołów utożsamiających się z tą doktryną i praktyką, tworzących Anglikańską Wspólnotę i skupiających ok. 70 mln wiernych.
antygeny
[gr.],
genet. struktury makrocząsteczkowe (najczęściej glikoproteidy) rozpoznawane przez limfocyty, indukujące odpowiedź immunologiczną i reagujące z produktami tej odpowiedzi: uczulonymi limfocytami i/lub przeciwciałami;
antygeny zgodności tkankowej, antygeny transplantacyjne,
genet. zespół antygenów charakteryzujących indywidualność immunologiczną organizmu (u człowieka antygeny HLA I i II klasy), występujących na powierzchni jego komórek;
aspidistra wyniosła, Aspidistra elatior,
stale zielony gat. byliny z rodziny konwaliowatych, pochodzący ze zbiorowisk leśnych Chin;
ekol. typ środowiska charakteryzujący się drastycznie zmieniającymi się warunkami;
autekologia
[gr.],
fizjologia reakcji,
dział ekologii pośredni między nią a fizjologią, badający reakcje pojedynczych organizmów na działanie abiotycznych, rzadziej biotycznych czynników środowiska;
autoimmunizacja
[gr.-łac.],
zjawisko rozpoznania immunologicznego własnych antygenów organizmu zachodzące zarówno w warunkach fizjol., jak i patologicznych;
Baszir II, Bašīr II, z dynastii Szihab, ur. 1767, Ghazir, zm. 1851, Stambuł,
emir Libanu 1788–1840;

Słownik języka polskiego PWN

tolerancja
1. «poszanowanie czyichś poglądów, wierzeń, upodobań, różniących się od własnych»
2. «zdolność żywego organizmu do znoszenia bez szkody dla niego niektórych bodźców chemicznych, fizycznych i biologicznych»
3. «liczba określająca dopuszczalne odchylenie danej wielkości technicznej od jej wartości nominalnej»

• tolerancyjny • tolerancyjnie • tolerancyjność
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia