termiczne

Encyklopedia PWN

klimat
[gr. klíma ‘nachylenie’, ‘szerokość geograficzna’],
charakterystyczny dla danego obszaru zespół zjawisk i procesów atmosferycznych (warunków pogodowych), kształtujący się pod wpływem właściwości fizycznych i geograficznych tego obszaru, określony na podstawie wyników wieloletnich obserwacji i pomiarów meteorologicznych.
temperatura
[łac.],
skalarna wielkość fizyczna, jeden z parametrów określających stan układu termodynamicznego.
fiz. podstawowe prawa termodynamiki.
strefa pozbawiona życia ze względu na panujące tu nieodpowiednie dla jego rozwoju warunki, np.: termiczne, promieniowania, gęstości, ciśnienia, zróżnicowania materii na pierwiastki oraz występowania źródeł energii i surowców stanowiących podstawę procesów życiowych;
absorbenty neutronów, pochłaniacze neutronów,
pierwiastki chem., których jądra silnie pochłaniają neutrony termiczne (neutrony o energii odpowiadającej energii ruchu cieplnego cząstek w warunkach normalnych, tj. o energii 0,01–0,1 eV);
dział mechaniki płynów badający zachowanie się gazów w pobliżu powierzchni ciał opływanych przez te gazy z prędkościami naddźwiękowymi oraz wzajemne oddziaływanie termiczne z uwzględnieniem zmian fizyczno-chemicznych (reakcji chemicznej, ablacji itp.).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia