teologiczne

Encyklopedia PWN

Frencel Abraham, ur. 19 XI 1656, Kózło (niem. Koselbruch), zm. 15 IV 1740, Schönau,
syn Michała, łużycki filolog, polihistor, pastor;
Geoffroy Saint-Hilaire
[żofruạ sętilẹ:r]
Étienne Wymowa, ur. 15 IV 1772, Étampes (dep. Seine-et-Oise), zm. 19 VI 1844, Paryż,
przyrodnik francuski, jeden z pierwszych uczonych głoszących poglądy ewolucyjne w nauce.
Gertruda Wielka, Gertruda z Helfty, święta, ur. 6 I 1256, Turyngia, zm. 17 XI 1302, Helfta (Saksonia),
mniszka niemiecka;
Gogol Nikołaj W., ur. 1 IV 1809, Soroczyńce Wielkie (gubernia połtawska), zm. 4 III 1852, Moskwa,
rosyjski prozaik, dramaturg, publicysta.
Grzegorz Palamas, gr. Grēgórios Palamás, święty prawosławny, ur. 1296, Konstantynopol(?), zm. 14 XI 1359, Tessalonika,
arcybiskup Tessaloniki (od 1347), teolog, obrońca i twórca dogmatycznych podstaw mistyki i ascezy hezychazmu;
hezychazm
[gr. hēsychía ‘milczenie’],
nurt mistyczno-ascetyczny w Kościele wschodnim;
Hurban Jozef Miloslav Wymowa, ur. 19 III 1817, Beckov, zm. 21 II 1888, Hlboké,
ojciec Svetozára Miloslava, słowacki pisarz, publicysta i polityk;
symbol. powieść, napisana przez F. Colonnę, wyd. po raz pierwszy w Wenecji 1499;
Ibn Ruszd, Abū al-Walīd Muḥammad Ibn Aḥmad Ibn Rušd, w Europie zw. Awerroesem, ur. 1126, Kordoba, zm. 10 XII 1198, Marrakesz,
arabski prawnik, lekarz, filozof, główny przedstawiciel filozofii arabskiego Zachodu.
ikonoklazm
[gr. eikṓn ‘obraz’, klásis ‘złamanie’],
obrazoburstwo,
w chrześcijaństwie określenie ruchu negującego wszelkie przedstawienia sakralne, głównie Jezusa Chrystusa.
Innocenty III, Lotario di Segni, Lotariusz z Segni, ur. ok. 1160, zamek Gavignano (obecnie w Anagni, Kampania), zm. 16 VII 1216, Perugia,
papież.
James
[dżeımz]
William Wymowa, ur. 11 I 1842, Nowy Jork, zm. 26 VIII 1910, Chocorua (stan New Hampshire),
amerykański filozof i psycholog.
szkoły średnie (kolegia) i wyższe (akademie) prowadzone przez jezuitów;
Juana Inés de la Cruz
[huạna inẹs de la krus] Wymowa,
właśc. Juana de Asbaje y Ramírez Wymowa, ur. 12 XI 1651, San Miguel Nepantla, zm. 17 IV 1695, m. Meksyk,
poetka meksykańska; gł. przedstawicielka hispanoamer. literatury okresu baroku;
Jung Carl Gustav, ur. 26 VII 1875, Kesswil, zm. 6 VI 1961, Küsnacht,
psychiatra szwajcarski, współtwórca „psychologii głębi”.
kenoza
[gr. kénōsis ‘zrzeczenie się’],
pojęcie teologiczne interpretujące Wcielenie jako dobrowolne, zbawcze uniżenie się Chrystusa, będące wyrazem jego woli;
Kepler Johannes Wymowa, ur. 27 XII 1571, Weil der Stadt (Wirtembergia), zm. 15 XI 1630, Ratyzbona,
niemiecki astronom i matematyk.
konsubstancjacja
[łac. consubstantialis ‘zachowujący tę samą istotę’],
pojęcie teologiczne dotyczące interpretacji obecności Jezusa Chrystusa w sakramencie Eucharystii, sformułowane w średniowieczu, a następnie wykorzystane przez M. Lutra (luteranizm);
biblioteki będące własnością Kościoła katol. i in. chrześc. ugrupowań wyznaniowych.

Materiały dodatkowe

Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion

Słownik języka polskiego PWN

teologia «nauka o Bogu, jego naturze i relacji do świata i ludzi, odrębna dla każdej religii»
• teologiczny • teolog
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia