teologiczne

Encyklopedia PWN

wyższa uczelnia kościelna, z siedzibą w Krakowie, wywodząca się z Wydziału Teologicznego UJ;
Abelard, Abélard, Abaelardus, Abailard, Pierre (Petrus) Wymowa, ur. 1079, Le Pallet k. Nantes, zm. 21 IV 1142, Saint-Marcel k. Chalon-sur-Saône,
francuski filozof i teolog.
Calderón de la Barca
[kalderọn de la bạrka]
Pedro Wymowa, ur. 17 I 1600, Madryt, zm. 25 V 1681, tamże,
ostatni z wielkich klasyków hiszpańskiego Złotego Wieku, nadworny kapelan i dramaturg króla Filipa IV.
„Concilium. Międzynarodowy Przegląd Teologiczny”,
miesięcznik nauk., wyd. od 1965 w Nijmegen (Holandia) w kilkunastu językach,
Duns Szkot Jan, błogosławiony, właśc. Johannes Duns Scotus, ur. ok. 1266, Duns (hrab. Berwick, Szkocja), zm. 8 XI 1308, Kolonia,
filozof i teolog, inicjator szkotyzmu.
księga Nowego Testamentu opisująca początki Kościoła (30 r.–ok. 62 r. n.e.) i interpretująca je teologicznie.
Eckhart
[ẹkhart],
Eckehart, Johannes Wymowa, zw. Meister Eckhart, Mistrz Eckhart, ur. ok. 1260, Hochheim (Turyngia), zm. między 1327 a 1329, Awinion lub Kolonia(?),
filozof, teolog, twórca nadreńskiej szkoły duchowości.
Ewangelia
[gr. euaggélion ‘dobra nowina’]:
Jan Paweł II, Karol Józef Wojtyła, święty, ur. 18 V 1920, Wadowice, zm. 2 IV 2005, Rzym,
papież, teolog i filozof.
Jana Ewangelia, Ewangelia według św. Jana,
w Nowym Testamencie ostatnia z 4 Ewangelii kanonu chrześcijańskiego;
Jezus Chrystus
[gr. Iēsoús < hebr. Yě(hô)šû‘a ‘Jahwe zbawieniem’, skrócone do Yěšû‘],
Jezus z Nazaretu, ur. między 8 a 7 r. p.n.e., zm. 7 IV 30(?) r. n.e.,
założyciel i centralna postać chrześcijaństwa, które uważa go zarazem za człowieka i wcielonego Syna Bożego.
Księga Rodzaju, gr. Genesis,
początkowa księga Pięcioksięgu;
system teologiczny opracowany w XVI w., odwołujący się do koncepcji M. Lutra oraz jego zwolenników, m.in. Ph. Melanchtona, J. Bugenhagena, J. Andreä, M. Chemnitza.
Niebuhr
[nị:bur]
Helmut Richard, ur. 3 IX 1894, Wright City (stan Missouri), zm. 5 VII 1962, New Haven,
brat Reinholda, amer. teolog i duchowny ewangelicki;
Polak Tomasz, do 2008 T. Węcławski, ur. 20 XI 1952, Poznań,
teolog katolicki, pisarz, ksiądz;
Tillich
[tı̣lıś]
Paul Wymowa, ur. 20 VIII 1886, Staroosiedle (niem. Starzeddel), zm. 22 X 1965, Chicago,
niemiecki teolog i filozof protestancki.
filoz.:
Ambroży, Ambroży z Mediolanu, łac. Ambrosius Aurelius, święty, ur. 339, Augusta Treverorum (ob. Trewir), zm. 4 IV 397, Mediolanum (ob. Mediolan),
kaznodzieja, bp Mediolanu od 374, prawnik; Ojciec Kościoła i jeden z 4 wielkich łacińskich Doktorów Kościoła
określenie całokształtu doktryny i praktyk religijnych właściwych wspólnocie chrześcijan uznających duchowe zwierzchnictwo arcybpa Canterbury, względnie nazwa ogółu Kościołów utożsamiających się z tą doktryną i praktyką, tworzących Anglikańską Wspólnotę i skupiających ok. 70 mln wiernych.

Materiały dodatkowe

Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion

Słownik języka polskiego PWN

teologia «nauka o Bogu, jego naturze i relacji do świata i ludzi, odrębna dla każdej religii»
• teologiczny • teolog
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia