teologiczne

Encyklopedia PWN

Śliwerski Bogusław Marian, ur. 4 VIII 1954, Łódź,
pedagog;
w szerokim znaczeniu — postawa teol., która w mniejszym lub większym stopniu w sposób selektywny podchodzi do materiału przekazanego przez Objawienie lub tradycję kośc., akcentując kwestię wolności teologicznej i starając się prowadzić dialog ze współczesnością, m.in. kulturą i nauką; w węższym znaczeniu — nurt w teologii ewangelickiej zapoczątkowany w XIX w. i dominujący do I wojny świat.; pewne jego intencje są kontynuowane do czasów współczesnych;
nurt w teologii lingwistycznej, w którym słowo „Bóg” straciło swoje podstawowe znaczenie i w którym szuka się nowych form wyrazu na określenie istoty oraz zadań religii chrześcijańskiej w świecie współczesnym (inne nazwy t.ś.B. to: chrześcijaństwo bez Boga, chrześcijański ateizm, teologia laicyzacji lub sekularyzacji, kryzys języka wiary).
teologumen
[gr.],
opinia teologiczna, która nie ma bezpośredniego związku z dogmatem; w dziedzinie teologumenów prawosławie dopuszcza wolność poglądów.
państw. wyższa uczelnia utw. 1994 w wyniku połączenia WSP (zał. 1950) i Inst. Teologiczno-Pastoralnego (filii KUL);
uniwersytet w Oksfordzie, Uniwersytet Oksfordzki, University of Oxford Wymowa,
najstarszy w Wielkiej Brytanii i jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie.
największy pol. uniwersytet państwowy;
via antiqua
[łac., ‘stara droga’],
prąd filozoficzny XIV w. przeciwstawiający się wpływom via moderna;
akt osobowy, świadomy i wolny, afirmujący istnienie Boga, Istoty Najwyższej, siły nadnaturalnej, absolutu;
Wilhelm z Champeaux
[w. z szãpọ],
ur. ok. 1070, zm. 1121,
filozof i teolog;
m. wojewódzkie (woj. dolnośląskie), pow. grodzki, na równinach Wrocławskiej i Oleśnickiej, nad Odrą i jej dopływami: Oławą, Ślęzą, Bystrzycą i Widawą; siedziba pow. wrocławskiego.
Wspólnota Taizé
[w. tezẹ:],
ekumeniczna wspólnota zakonna, założona 1944 w Taizé koło Cluny (Francja) przez pastora ewangelicko-reformowanego R. Schutza (Brata Rogera);
Zajtuna, Az-, Az-Zaytūna,
meczet w Tunisie, zbudowany 732, przebudowany 864;
Zięba Maciej ur. 1954, Wrocław,
dominikanian, publicysta, wykładowca;
teol.:
Zuberbier Andrzej Jan, ur. 16 IV 1922, Warszawa, zm. 27 VI 2000,
teolog, ksiądz;
zwierciadło, łac. speculum,
gatunek literatury parenetycznej;

Materiały dodatkowe

Księga Psalmów, hebr. Tehilim, w Septuagincie Psalmoi, w Wulgacie Volumen hymnorum, w Kodeksie Aleksandryjskim z V w. n.e. Psalterion

Słownik języka polskiego PWN

teologia «nauka o Bogu, jego naturze i relacji do świata i ludzi, odrębna dla każdej religii»
• teologiczny • teolog
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia