telekomunikację porozumiewawczą

Encyklopedia PWN

telekomunikacja
[gr.-łac.],
dziedzina nauki i techniki oraz działalności ludzkiej dotycząca przekazywania na odległość wiadomości za pośrednictwem sygnałów, obecnie głównie elektrycznych.
dział telekomunikacji związany z przesyłaniem wiadomości na odległość przy użyciu fal elektromagnetycznych, gł. fal radiowych;
sztuczny satelita Ziemi, służący do retransmisji sygnałów przesyłanych (za pomocą fal radiowych) z satelitarnych stacji naziemnych.
telefonia
[gr.],
dział telekomunikacji porozumiewawczej zajmujący się przekazywaniem dźwięków mowy (z wystarczającą zrozumiałością) pomiędzy co najmniej 2 abonentami sieci telefonicznej, za pośrednictwem urządzeń telekomunik.;
telegrafia
[gr. tḗle ‘daleko’, gráphō ‘piszę’],
dział telekomunikacji porozumiewawczej zajmujący się przekazywaniem na odległość wiadomości w postaci zbioru znaków (liter, cyfr i in.), wydrukowanego lub utrwalonego na taśmie dziurkowanej;
telekomutacja
[gr.-łac.],
dział telekomunikacji porozumiewawczej obejmujący zagadnienia związane z zestawianiem i rozłączaniem elementów drogi przesyłowej sygnałów pomiędzy określonymi punktami sieci telekomunikacyjnej;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
wizjografia
[łac.-gr.],
dział telekomunikacji obejmujący przekazywanie wiadomości (zwykle w postaci danych zakodowanych cyfrowo) w sposób pozwalający na ich wybór i oglądanie w formie tekstu lub rysunku na ekranie (np. telewizora);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia