tchórz

Encyklopedia PWN

tchórz, tchórz zwyczajny, Mustela putorius,
gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;
tchórz czarnołapy, Mustela nigripes,
gatunek ssaka z rodziny łasicowatych;
tchórz hodowlany, tchórzofretka,
fermowa odmiana tchórza pochodząca z krzyżówki z fretką;
tchórz stepowy, Mustela eversmanii,
gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;
dzikie lub hodowane zwierzęta użytkowane na futra;
zootechn. fermowa odmiana tchórza, → tchórz hodowlany.
Garszyn Wsiewołod M., ur. 14 II 1855, Prijatnaja Dolina (gubernia jekaterynosławska), zm. 5 IV 1888, Petersburg,
pisarz rosyjski;
park narodowy, zał. 1981 w Beskidach Zachodnich, pow. 7031 ha, w tym pod ochroną ścisłą pow. 3611 ha (2008);
Hortobágy, Park Narodowy
[p. n. họrtoba:di],
Hortobágyi Nemzeti Park,
obszar chroniony w środkowowschodniej części Węgier na Wielkiej Niz. Węgierskiej, zał. 1973 (najstarszy park nar. na Węgrzech);
gr. lud. teatr cieni.
łow. pętle, np. z włosia, sznurka lub drutu, stosowane dawniej gł. do łowienia ptactwa, także drobnych drapieżników (np. kun, łasic, tchórzy);
w. gminna w woj. lubelskim, w pow. hrubieszowskim, na obszarze Działów Grabowieckich;
zwierzyna, zwierzęta łowne,
dziko żyjące gat. ptaków i ssaków, uznane przez prawo za mogące stanowić przedmiot polowań;
wyprawione skóry futerkowe oraz gotowe wyroby futrzarskie z tchórza, fretki lub tchórzofretki;
Fredro Aleksander, hrabia, ur. 20 VI 1793, Surochów k. Jarosławia, zm. 15 VII 1876, Lwów,
najwybitniejszy komediopisarz polski, poeta, pamiętnikarz.
udomowiona, albinotyczna odmiana tchórza;
Škvorecký Josef Wymowa, ur. 27 IX 1924, Náchod, zm. 3 I 2012, Toronto,
mąż Zdeny Salivarovej, czeski pisarz i tłumacz;

Słownik języka polskiego PWN

tchórz
1. pogard. «człowiek łatwo ulegający uczuciu strachu»
2. «zwierzę podobne do łasicy, w niebezpieczeństwie odstraszające wrogów strzykaniem z gruczołów odbytowych silnie cuchnącą wydzieliną»
tchórzyć «postępować jak tchórz»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia