taksonomiczny

Encyklopedia PWN

statyst. metody służące do klasyfikacji obiektów opisywanych przez wiele ich właściwości.
w ujęciu przedstawicieli gramatyki transformacyjno-generatywnej typ językoznawstwa, które za gł. cel badań uważa wyodrębnienie i klasyfikację różnego rodzaju jednostek językowych (nierozkładalnych w danej płaszczyźnie językowej elementów o charakterze abstrakcyjnym);
kladystyka
[gr. kládos ‘pęd’, ‘odrośl’, ‘gałąź’],
biol. metoda klasyfikacji organizmów i ustalania ich historii ewolucyjnej (filogenetyka) sformułowana (1950, 1966) przez niemieckiego entomologa W. Henniga.
antropol. jednostki klasyfikacji wewnątrzgatunkowej zmienności człowieka;
regeneracja
[łac. regeneratio ‘odrodzenie’, ‘odnowienie’],
biol. odbudowa utraconych części ciała w żywym organizmie;
Agassiz
[agasị]
Jean Louis Rodolphe, ur. 28 V 1807, Môtier-en-Vully (kanton Fryburg), zm. 14 XII 1873, Cambridge (stan Massachusetts, USA),
szwajcarski zoolog, paleontolog, geolog, glacjolog i wykładowca.
bawełna, bawełnica, Gossypium,
rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
uniwersalny system stosowany w nazywaniu taksonów (taksonomia) świata żywego;
Cope’a reguła
[r. koupa],
biol. dwie prawidłowości ewolucyjne:
anat. chrzęstny, chrzęstno-kostny lub kostny szkielet wewn. głowy kręgowców;
Czekanowski Jan, ur. 6 X 1882, Głuchów, zm. 20 VII 1965, Szczecin,
polski antropolog i etnolog, twórca tzw. lwowskiej szkoły antropologicznej o światowym rozgłosie.
spisy gatunków rzadkich i ginących roślin i zwierząt z podanymi kategoriami stanu ich zagrożenia oraz opisami taksonomicznymi, siedliskowymi i niekiedy mapami rozmieszczenia, wydawane jako publikacje książkowe;
Ernst Jan, pseud. artyst. Eryan, ur. 12 I 1909, Lwów, zm. 26 X 1993, Lublin,
syn Marcina, mąż Zofii Ernstowej, geograf i kompozytor;
biol. proces ewolucji bez kladogenezy, zachodzący w obrębie jednej, określonej linii rozwojowej;
fykologia
[gr. phýkos ‘wodorost’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
algologia, fikologia,
dział botaniki zajmujący się badaniami glonów (także prokariotycznych, prokarionty);
określenie zjawisk ewolucyjnych, które rozegrały się z początkiem kambru i doprowadziły do radykalnej zmiany charakteru ziemskich ekosystemów;
klad
[ang. clade < gr. kládos ‘gałąź’],
naturalna biologiczna jednostka taksonomiczna obejmująca gatunek wyjściowy (ancestralny) i wszystkie gatunki potomne.
biol. pierwszy całościowy, naukowy system ewolucyjny stworzony przez francuskiego biologa J.B. de Monet de Lamarcka (Filozofia zoologii 1809, wydanie polskie 1960).
zbiór danych uzyskanych w wyniku obserwacji;

Słownik języka polskiego PWN

taksonomia, taksologia «nauka o zasadach stosowanych w systematyce organizmów przy opisie gatunków, ich nazywaniu i włączaniu w układ systematyczny zwierząt i roślin»
• taksonomiczny, taksologiczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia