taksonomia

Encyklopedia PWN

taksonomia
[gr.],
biol. termin stworzony 1813 przez A.P. de Candolle’a na oznaczenie „teorii klasyfikacji” (organizmów) i jako taki przeciwstawiany czasem systematyce organizmów; przez niektórych są uznawane za terminy synonimiczne;
systematyka organizmów, dawniej taksonomia,
biol. dziedzina biologii zajmująca się wyróżnianiem (a więc również nazywaniem; biologiczne nazewnictwo) i naturalną klasyfikacją grup organizmów (taksonów).
botanika
[gr. botanikós ‘zielarski’ < botánē ‘roślina’],
nauka o roślinach, ich budowie, rozwoju, klasyfikacji, funkcjach życiowych i zależności od warunków środowiska;
Szweykowski Jerzy, ur. 11 VII 1925, Kraków, zm. 8 XI 2002, k. Wieruszowa,
mąż Alicji, botanik, genetyk;
czasopismo nauk. (półrocznik) Pol. Tow. Bot., wyd. od 1965 w Warszawie, od 1997 — w Łodzi;
czasopismo nauk. (kwartalnik) Pol. Tow. Bot., wyd. od 1923 we Wrocławiu;
Agassiz
[agasị]
Jean Louis Rodolphe, ur. 28 V 1807, Môtier-en-Vully (kanton Fryburg), zm. 14 XII 1873, Cambridge (stan Massachusetts, USA),
szwajcarski zoolog, paleontolog, geolog, glacjolog i wykładowca.
antropologia
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, lógos ‘myśl’, ‘słowo’],
dyscyplina naukowa zajmująca się holistycznym opisem człowieka zarówno jako gatunku biologicznego, jak i twórcy kultury.
antropol. jedna z trzech gł. odmian (ras) człowieka, wyodrębnionych 1812 przez G. Cuviera i przyjętych także obecnie przez wszystkie systemy taksonomii człowieka;
uniwersalny system stosowany w nazywaniu taksonów (taksonomia) świata żywego;
Bloom
[blu:m]
Samuel Benjamin, ur. 21 II 1913, Landsford (stan Pensylwania), zm. 13 IX 1999, Chicago,
amerykański pedagog i psycholog;
curriculum teoria
[łac. curriculum ‘przebieg’],
pedag. systematyczne ujęcie procesu dydaktycznego, celem optymalnego planowania jego przebiegu oraz kontroli jego jakości;
Czekanowski Jan, ur. 6 X 1882, Głuchów, zm. 20 VII 1965, Szczecin,
polski antropolog i etnolog, twórca tzw. lwowskiej szkoły antropologicznej o światowym rozgłosie.
Dobzhansky
[dobżạ̈nski]
Theodosius Wymowa, ur. 25 I 1900, Niemirów (Ukraina), zm. 18 XII 1975, Davis (stan Kalifornia),
genetyk amer., pochodzenia polskiego;
etnobotanika
[gr. éthnos ‘lud’, ‘plemię’, ‘naród’, botanikós ‘zielarski’ < botánē ‘roślina’],
subdyscyplina etnologii zajmująca się badaniem wiedzy lud. poszczególnych społeczności o świecie roślinnym oraz relacjami między tym światem a człowiekiem.
dyscyplina zoologii badająca fauny określonych obszarów, środowisk i okresów geologicznych;
fenetyka
[gr.],
metoda klasyfikacji organizmów uwzględniająca wyłącznie ogólne podobieństwa ich cech anatomicznych, embriologicznych, biochemicznych, behawioralnych itp.; fenetyka bywa też nazywana taksonomią numeryczną, gdyż posługuje się komputerową analizą wielkiej liczby cech.
Grodzińska Krystyna, ur. 27 V 1934, Lwów,
botanik, ekolog;
Gyllenberg Helge Gideon, ur. 4 VII 1924, Kulosaari,
mikrobiolog fiński;
izoenzymy
[gr.],
izozymy,
formy molekularne enzymu oligomerycznego katalizujące tę samą reakcję chemiczną, ale różniące się nieco budową, właściwościami katalitycznymi oraz sposobem regulacji aktywności.

Słownik języka polskiego PWN

taksonomia, taksologia «nauka o zasadach stosowanych w systematyce organizmów przy opisie gatunków, ich nazywaniu i włączaniu w układ systematyczny zwierząt i roślin»
• taksonomiczny, taksologiczny
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia