tak jest

Encyklopedia PWN

Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
Sartre
[sartr]
Jean-Paul Wymowa, ur. 21 VI 1905, Paryż, zm. 15 IV 1980, tamże,
francuski filozof, pisarz, krytyk literacki i publicysta, główny przedstawiciel egzystencjalizmu.
statystyka
[łac.],
pojęcie używane przynajmniej w 2 znaczeniach (M.G. Kendall i W.R. Buckland): numeryczne dane dotyczące agregatów złożonych z pewnych jednostek oraz nauka zajmująca się zbieraniem, analizą i interpretacją tego typu danych.
sztuka
[niem.]
Termin „sztuka” jest odpowiednikiem łac. ars (od którego pochodzi większość nowoż.: wł. i hiszp. arte, fr. i ang. art), ten zaś odpowiada gr. téchnē; przymiotniki „techniczny” i „artystyczny” są tego samego pochodzenia.
Tomasz z Akwinu, Akwinata, Doktor Anielski, święty, ur. 1224 lub 1225, Roccasecca k. Neapolu, zm. 7 III 1274, Fossanova,
teolog i filozof, twórca tomizmu.
oddziaływanie między atomami lub grupami atomów prowadzące do utworzenia bardziej złożonego układu, np. cząsteczki, kryształu (szkło kryształowe);
przepis postępowania prowadzący do rozwiązania ustalonego problemu, określający ciąg czynności elementarnych, które należy w tym celu wykonać.
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
przyrządy i urządzenia służące do obserwacji astronomicznych.
najbardziej zewnętrzna, gazowa część naszej planety;
systematyczna refleksja filoz. nad osobą i dziełem Jezusa Chrystusa;
filoz. w systemach filoz. i rel. drugi, oprócz duszy, element tworzący człowieka.
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
destylacja
[łac. destillatio ‘ściekanie kroplami’],
proces fizykochemiczny polegający na przeprowadzeniu (przez ogrzanie) substancji ciekłych w stan pary, skropleniu (kondensacji) par przez oziębienie i następnie zebraniu skroplonych par — skroplin (czyli destylatu) w specjalnym naczyniu. Jest to metoda rozdziału mieszanin, której podstawą jest różnica w składzie pary i cieczy opisana równowagą termodynamiczną układu.
Duns Szkot Jan, błogosławiony, właśc. Johannes Duns Scotus, ur. ok. 1266, Duns (hrab. Berwick, Szkocja), zm. 8 XI 1308, Kolonia,
filozof i teolog, inicjator szkotyzmu.
Eriugena Jan Szkot, Jerugena, Scottigena, Scottus, ur. 1. poł. IX w., Irlandia (zw. wówczas Scotia Maior), zm. ok. 877, Francja,
filozof i teolog.
feminizm
[łac. femina ‘kobieta’],
nazwa bardzo szerokiego ruchu o charakterze politycznym, społecznym, kulturowym i intelektualnym, którego różne orientacje, szkoły, teorie i badania łączy wspólne przekonanie, że kobiety były i są przedmiotem dyskryminacji.
film
[ang.]:
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia