tajny

Encyklopedia PWN

prawo związek, którego istnienie, ustrój lub cel mają być tajemnicą wobec organów państwa; w Polsce udział w t.z. jest przestępstwem.
tajne nauczanie 1939–45,
działalność oświat. prowadzona w okupowanym kraju będąca formą oporu i samoobrony społ.;
etnol. organizacje o charakterze rytualno-kultowo-leczniczym, przeważnie męskie, zw. także tajnymi związkami lub bractwami, istniejące w wielu tzw. tradycyjnych społeczeństwach typu prostego, opartych na więzach rodowo-plemiennych;
konspiracyjna organizacja wojsk. utworzona XI 1939 w Warszawie;
Tajna historia Mongołów, mong. Monggol niucza tobcza’an, chiń. Yuanchao bishi,
anonimowa kronika mongolska prawdopodobnie z 1240;
organizacja konspiracyjna utworzona X 1939 przez działaczy ZNP;
konspiracyjna organizacja wojsk. utworzona IX 1939 w Stanisławowie (ob. Iwano-Frankowsk) na podstawie decyzji szefa sztabu Nacz. Wodza gen. W. Stachiewicza;
organizacja fr. opozycji wojsk.-cywilnych → OAS.
1940–41 organizacja konspiracyjna na Pomorzu;
konspiracyjna organizacja wojsk., utworzona VII 1941 w wyniku połączenia Tajnej Organizacji Wojsk. „Gryf Kaszubski” i Wojsk. Organizacji Niepodległościowej;
konspiracyjny zespół zakładów wydawniczo-poligraficznych podporządkowany KG ZWZ-AK (Wydział VII BIP);
nielegalna organizacja oświat., zał. 1894 w Królestwie Pol.; kierowana przez C. Śniegocką.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
Aleksander II Romanow, ur. 29 IV 1818, Petersburg, zm. 13 III 1881, tamże,
cesarz rosyjski.
działacze niepodl., bracia:
polski ruch społeczno-wychowawczy dzieci i młodzieży.
Indianie
[hiszp. < gr. < sanskr.],
rdzenni mieszkańcy Ameryki (nazwę tę nadał im K. Kolumb, który użył jej w przekonaniu, że dotarł do Indii), przybyli w wielu falach migracyjnych z północno-wschodniej Azji pomostem lądowym istniejącym w miejscu dzisiejszej Cieśniny Beringa;
tajna działalność skierowana przeciwko okupantom: niem. i sowieckiemu, prowadzona przez organizacje polit. i zbrojne na obszarze Rzeczypospolitej od IX 1939.
Piłsudski Józef Klemens, pseud. Ziuk, Wiktor, Mieczysław, ur. 5 XII 1867, Zułów (Litwa), zm. 12 V 1935, Warszawa,
polityk, mąż stanu, Marszałek Polski.

Słownik języka polskiego PWN

tajny
1. «utrzymywany w tajemnicy»
2. «nielegalny»
3. «o pewnych służbach lub ich funkcjonariuszach: działający niejawnie»
4. «głęboko ukryty, nikomu nieznany»
5. «bardzo osobisty, intymny»

• tajnie • tajność
tajny radca «wysoki urzędnik na dworze królewskim lub w dawnej administracji państwowej»
uniwersytet podziemny, tajny «nieoficjalny uniwersytet, który funkcjonował w czasie okupacji hitlerowskiej w Polsce»
tajne głosowanie «głosowanie przeprowadzone w sposób niepozwalający ustalić, kto jak głosował»
tajne komplety, nauczanie «w okresie zaborów przed I wojną światową i podczas okupacji hitlerowskiej: nielegalne lekcje lub wykłady organizowane dla mniejszych grup uczniów lub studentów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia