tłumem

Encyklopedia PWN

socjol. zgromadzenie wielu ludzi na przestrzeni dopuszczającej bezpośredni kontakt, związanych przelotnie silną więzią psychiczną, przejawiającą się we wspólnym spontanicznym zachowaniu;
Bellows
[bẹlouz]
George, ur. 12 VIII 1882, Columbus, zm. 8 I 1925, Nowy Jork,
amerykański malarz i litograf.;
Bosch
[bos]
Hieronymus (Jheronimus) Wymowa, właśc. H. van Aken, ur. ok. 1450, ‘s-Hertogenbosch, zm. przed 9 VIII 1516, tamże,
niderlandzki malarz i rysownik, autor Ogrodu rozkoszy.
dekadentyzm
[fr. décadence ‘upadek’, ‘schyłek’],
termin określający tendencję występującą w literaturze w 2. połowie XIX i w początkach XX w. jako wyraz przekonania o kryzysie i upadku tradycyjnych form kultury europejskiej.
Dobrolubow Nikołaj A., ur. 5 II 1836, Niżni Nowogród, zm. 29 XI 1861, Petersburg,
ros. myśliciel, publicysta i krytyk literacki;
Le Bon
[lö bą]
Gustave, ur. 7 V 1841, Nogent-le-Rotrou, zm. 15 XII 1931, Paryż,
fr. socjolog i psycholog społ., z zawodu lekarz;
ochlokracja
[gr. óchlos ‘tłum’, ‘motłoch’, krátos ‘władza’, ‘siła’, ‘moc’],
forma rządów polegająca na sprawowaniu władzy przez tłum;
w. na Ukrainie, w obwodzie chmielnickim, przy ujściu Zbrucza do Dniestru, 20 km od Kamieńca Podolskiego.
Tarde
[tard]
Gabriel de, ur. 12 III 1843, Sarlat, zm. 12 V 1904, Paryż,
fr. filozof i socjolog;
Tiepolo Giovanni Battista (Giambattista), ur. 5 III 1696, Wenecja, zm. 27 III 1770, Madryt,
ojciec Giovanniego Domenica, włoski malarz, rysownik i grafik.
Tyndale
[tındl],
Tindale, William, ur. 1495, Slimbridge? (hrab. Gloucestershire, Anglia), zm. 6 X 1536, Vilvoorde k. Brukseli (Belgia),
ang. pisarz rel.; jeden z gł. przedstawicieli reformacji;
Abelard, Abélard, Abaelardus, Abailard, Pierre (Petrus) Wymowa, ur. 1079, Le Pallet k. Nantes, zm. 21 IV 1142, Saint-Marcel k. Chalon-sur-Saône,
francuski filozof i teolog.
Abramowicz Szalom Jaakow, pseud. Mendele Mojcher Sforim, ur. 20 XI 1836, Kopyl k. Mińska, zm. 8 XII 1917, Odessa,
pisarz żydowski, tworzący w języku hebrajskim, później także w jidysz;
agorafobia
[gr. agorá ‘plac’, phóbos ‘strach’],
med. objaw zaburzeń psychicznych; jedna z fobii; obawa prowadząca do unikania otwartej przestrzeni,
kronika Anny Komneny, córki ces. bizant. Aleksego I Komnena, dotycząca dziejów cesarstwa 1069–1118, a szczególnie czasów panowania jej ojca (1081–1118);
Aliszan Ghewont, właśc. Kerowbe Aliszanian, ur. 18 VII 1820, Stambuł, zm. 22 XI 1901, Wenecja,
zachodnioormiański poeta, filolog i historyk;
wydawnictwa zwarte, zawierające utwory różnych kompozytorów, dobrane tematycznie bądź należące do określonego gatunku, okresu lub środowiska; także komplety nagrań dźwiękowych bądź wybór piśmiennictwa z zakresu historii muzyki, utworzone wg wyżej wymienionych kryteriów.
Arrian, Flavius Arrianus, ur. ok. 95 r., zm. ok. 175,
gr. historyk i filozof z Bitynii w Azji Mniejszej;
Aschoff
[ạszof]
Ludwig, ur. 10 I 1866, Berlin, zm. 24 VI 1942, Fryburg Bryzgowijski,
niem. lekarz anatomopatolog;
Asz Szalom, ur. 1 I 1880, Kutno, zm. 10 VII 1957, Londyn,
pisarz żydowski, tworzący w języku jidysz;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia