tętnicze

Encyklopedia PWN

med. stan, w którym serce nie jest w stanie sprawować swej prawidłowej funkcji, jedna z przyczyn niewydolności krążenia;
nitromannit, heksaazotan mannitu, C6H8(ONO2)6,
związek organiczny, ester mannitolu i kwasu azotowego;
oddychanie, respiracja,
zespół procesów fizjol. umożliwiających wymianę gazów oddechowych — tlenu (O2) i dwutlenku węgla (CO2) między tkankami organizmu i otoczeniem;
oftalmoskopia
[gr. ophthalmós ‘oko’, skopéō ‘patrzę’],
med. oglądanie dna oka za pomocą wziernika ocznego oftalmoskopu;
narząd zmysłu, przystosowany do odbierania bodźców świetlnych, przekształcania ich w impulsy nerwowe i przesyłania do mózgu;
med. nagłe, krótkotrwałe zaburzenie świadomości spowodowane zahamowaniem czynności kory mózgowej lub tworu siatkowatego;
skupienia neuronów w korze mózgu, w pniu mózgu i w rdzeniu kręgowym, sterujące określonymi czynnościami organizmu;
owrzodzenie podudzi, owrzodzenie goleni,
med. trudno gojący się ubytek skóry i tkanki podskórnej goleni;
pentryt, tetraazotan pentaerytrytu, TEN, C(CH2ONO2)4,
bardzo silny kruszący materiał wybuchowy z grupy estrów kwasu azotowego;
pletyzmografia
[gr. plēthysmós ‘powiększenie’, gráphō ‘piszę’],
metoda badania obwodowego układu naczyniowego lub oddechowego na podstawie pomiaru zmian objętości ciała wywołanych okresową zmianą wypełnienia naczyń krwią (p. klasyczna i p. impedancyjna) lub zmianą wypełnienia płuc powietrzem podczas oddychania (p. całego ciała).
płazy, Amphibia,
gromada ziemno-wodnych, zmiennocieplnych kręgowców.
med. stan zapalny macicy i otaczających ją tkanek, związany przyczynowo z odbytym porodem, rozpoczynający się z reguły w pierwszych dniach połogu;
med. ostre zapalenie moczowe;
przeciwzakrzepowe leki, leki przeciwkrzepliwe, antykoagulanty, anticoagulantia,
grupa leków stosowanych w zapobieganiu powstawania i w leczeniu zakrzepów żylnych, tętniczych i wewnątrzsercowych,
farm. handlowa nazwa leku stosowanego w nadciśnieniu tętniczym i w nerwicach, → rezerpina.
Raynauda choroba
[ch. renoda],
choroba naczyniowa objawiająca się napadowym blednięciem i sinicą skóry palców rąk (rzadziej stóp);
alkaloid występujący w korzeniu Rauvolfia serpentina, stosowany w lecznictwie;
med. martwica rozpływna tkanki mózgu, obejmująca zwykle obszar unaczynienia jednego lub kilku naczyń tętniczych;
cykliczne nasilanie się i zmniejszanie procesów życiowych organizmów, będące wyrazem ich przystosowania do zdarzeń w środowisku;
najcięższa postać zatrucia ciążowego (gestoza);

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

niedociśnienie tętnicze «stan chorobliwego obniżenia ciśnienia krwi»
tętnica «naczynie krwionośne prowadzące krew z serca do wszystkich tkanek i narządów ciała»
• tętniczy
krew tętnicza «krew płynąca w tętnicach, mająca barwę jasnoczerwoną, zawierająca dużo tlenu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia