szypułkowy

Encyklopedia PWN

dąb szypułkowy, Quercus robur, Quercus pedunculata,
drzewo, gat. z rodzaju dąb, wysokość do 40 m;
wiąz szypułkowy, wiąz limak, limak, Ulmus laevis,
drzewo o bardzo niesymetrycznych liściach;
Circeo, Park Narodowy
[p. n. czirczẹo],
Parco Nazionale del Circeo,
obszar chroniony we Włoszech, położony wzdłuż wybrzeża M. Tyrreńskiego na południe od Rzymu;
czarny dąb, polski heban,
kopalne drewno o czarnej barwie, bardzo cenione w meblarstwie;
dąb, Quercus,
rodzaj z rodziny bukowatych
kompleks leśny na Pojezierzu Południowopomorskim, ciągnący się od jeziora Lubie po ujście Drawy do Noteci, o powierzchni ok. 1000 km2;
bot. potoczna nazwa gat. → wiązu (wiąz szypułkowy).
Ural, Urạł,
góry w Rosji, między Zat. Bajdaracką (M. Karskie) na północy a środkowym biegiem rz. Ural na południu;
m. powiatowe w województwie wielkopolskim, na Pojezierzu Chodzieskim, nad Wełną, Nielbą, Strugą Gołaniecką i Jez. Durowskim.
wiąz, Ulmus,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny wiązowatych;
Wschodnioeuropejska, Nizina, ros. Wostọczno-Jewropiẹjskaja rawnịna, Rụsskaja rawnịna,
obszar nizinny we wschodniej Europie, w Rosji, na Białorusi i Ukrainie, Estonii, Łotwie, Litwie i Mołdawii, częściowo w Polsce (zachodni skraj pobrzeży i pojezierzy Wschodniobałtyckich, Wysoczyzn Podlasko-Białoruskich, Polesia, Wyż. Wołyńsko-Podolskiej);

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

szypułka
1. «łodyżka, na której osadzony jest kwiat lub owoc»
2. zob. szypuła

• szypułkowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia