szczelinowe

Encyklopedia PWN

miejsce wydobywania się na powierzchnię Ziemi (także powierzchnię innych planet i ich satelitów) produktów erupcji: lawy (wulkan lawowy), materiałów piroklastycznych (wulkan pyłowy, szlakowy) oraz gazów wulkanicznych (wulkan gazowy).
geol. naturalny, samoczynny i skoncentrowany wypływ wód podziemnych na powierzchnię terenu lub dno zbiornika wód powierzchniowych (źródło zatopione);
fot. urządzenie mech., mech.-elektroniczne lub elektroniczne (np. w aparatach cyfrowych), służące do otwierania i zamykania drogi światłu padającemu przez obiektyw na materiał światłoczuły lub inne urządzenie rejestrujące obraz opt. (np. matryca CCD) utworzony przez obiektyw.
antena
[łac. antenna ‘reja’],
urządzenie do wysyłania (antena nadawcza) lub (i) odbierania (antena odbiorcza) fal elektromagnetycznych (radiowych), stanowiące część składową każdego systemu radiokomunikacyjnego.
lud afryk. mieszkający w Rep. Środkowoafrykańskiej, Kamerunie, Demokr. Rep. Konga; ok. 1,3 mln (1990);
lotn. skrót od „krótki start i lądowanie” określający kategorię samolotu;
jaskinia osuwiskowa w Beskidzie Niskim, w stoku opadającym w stronę potoku Bartnianka;
muzyka Murzynów, wykazująca znaczne zróżnicowanie regionalne, etniczne, funkcjonalne, zarówno na kontynencie afryk., który stanowi jej kolebkę, jak i na kontynentach obu Ameryk.
maszyna, w której następuje zamiana energii chemicznej zawartej w dostarczonym do niej paliwie na pracę mechaniczną.
pionowy kanał krasowy (kras) powstały wskutek poszerzania pionowych szczelin skalnych przez wody opadowe (studnie szczelinowe) lub krążące w skałach wody podziemne (studnie przepływowe).
afrykata
[łac. affrico ‘przycieram’],
spółgłoska zwarto-trąca, zwarto-szczelinowa;
złożona z kilku kolejnych segmentów: zwarcia lub lekkiej plozji oraz frykcji (segmentu analogicznego do głoski trącej);
Anschütz
[ạnszüc]
Ottomar, ur. 16 V 1846, Leszno (Wielkopolska), zm. 30 V 1907, Berlin,
niem. fotograf i wynalazca, prekursor kinematografii;
bituminy
[łac.],
substancje bitumiczne,
geol., techn. substancje mineralne pochodzenia organicznego, występujące w różnych skałach osadowych, dające się z nich wyodrębnić;
przezroczysta, bezbarwna folia celulozowa grubości 0,02–0,25 mm;
jedna z najdłuższych i najgłębszych jaskiń w pol. Beskidach, w stokach Muronki (Beskid Śląski);
wysokiej klasy małoobrazkowy aparat fot. z migawką szczelinową do 1/1250 s (żaluzja metalowa) i celownikiem opt. przystosowanym do wymiennych obiektywów o ogniskowych 28–180 mm;
najgłębsza jaskinia pol. Karpat fliszowych, na Pogórzu Rożnowskim, na północny zachód od w. Bukowiec;
litera alfabetu pol. (i łac.);

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

szczelina «długi i wąski otwór w czymś lub pęknięcie takiego kształtu»
• szczelinowy • szczelinka
spółgłoska zwarto-szczelinowa «spółgłoska, przy której wymawianiu powstaje zwarcie narządów mowy oraz szczelina między nimi, następujące bezpośrednio po sobie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia