surowicze

Encyklopedia PWN

zool. ogólna nazwa gruczołów o różnej budowie i pochodzeniu, produkujących wodnistą wydzielinę surowiczą zawierającą gł. białka, a także związki mineralne;
surowicza błona, surowicówka,
jeden z rodzajów błon biologicznych występujący u kręgowców;
błona surowicza wyściełająca jamę brzuszną i początkowy odcinek jamy miednicy oraz pokrywająca większość narządów położonych w tych jamach;
med. uszkodzenie skóry i położonych głębiej tkanek wywołane działaniem niskiej temperatury;
osierdzie, worek osierdziowy,
błona surowicza obejmująca serce kręgowców;
katar sienny, gorączka sienna,
choroba alergiczna, w której alergenem są pyłki kwiatowe niektórych roślin;
zool. rodzaj tkanki zwierzęcej;
błona surowicza pokrywająca mięsień sercowy (śródsierdzie), blaszka trzewna osierdzia surowiczego;
med. nowotwór niezłośliwy, składający się z licznych torbieli;
rodzina hormonalnie czynnych polipeptydów wyizolowanych z komórek nabłonkowych grasicy, wpływających na proces wewnątrz- i pozagrasiczego dojrzewania limfocytów T;
grypa koni, influenza koni,
zakaźna, zaraźliwa choroba wirusowa układu oddechowego koni;
med. zwiększone wydzielanie wodnistej (surowiczej) albo śluzowej wydzieliny z nosa;
med. rodzaj wykwitu skórnego, pęcherzyk wypełniony treścią ropną;
błona surowicza pokrywająca macicę ssaków;
med. uszkodzenie tkanek (najczęściej skóry i błon śluzowych) spowodowane działaniem wysokiej temperatury, energii elektr., promieniowania jonizującego lub żrących środków chemicznych;
surowicza błona otaczająca płuca i wyściełająca wnętrze jamy klatki piersiowej;
odgałęzienia tchawicy, element dróg oddechowych większości kręgowców płucodysznych;
patomorfologia
[gr. páthos ‘choroba’, ‘cierpienie’, morphḗ ‘kształt’, ‘postać’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
anatomia patologiczna,
nauka o zmianach morfologicznych w tkankach i narządach, powstających w przebiegu choroby;
błony otaczające zarodek gadów, ptaków i ssaków: owodnia, omocznia, kosmówka (u ssaków współtworząca łożysko) oraz pęcherzyk żółtkowy;
med. szczególna odmiana wyprysku;

Słownik języka polskiego PWN

surowica
1. «osocze krwi pozbawione składników wytrącających się podczas krzepnięcia krwi»
2. «preparat zawierający ciała odpornościowe, otrzymywany z osocza krwi zwierząt lub ludzi uodpornionych na daną chorobę»

• surowiczy
błona surowicza «błona wyściełająca ściany klatki piersiowej i jamy brzusznej, pokrywająca narządy wewnętrzne»
płyn surowiczy «płyn przesiąkający z krwi do jam ciała, zmniejszający tarcie między przesuwającymi się narządami»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia