stwardnienie rozsiane

Encyklopedia PWN

stwardnienie rozsiane, SM, sclerosis multiplex, sclerosis disseminata,
choroba neurologiczna, należąca do grupy chorób demielinizacyjnych, polegająca na powstawaniu w ośrodkowym układzie nerwowym (mózgowie i rdzeń kręgowy) ognisk rozpadu osłonek mielinowych (rdzennych) włókien nerwowych.
autoagresyjne choroby, choroby autoimmunologiczne,
med. choroby wynikające z uszkodzenia tkanek organizmu spowodowanego destrukcyjną odpowiedzią układu odpornościowego skierowaną przeciw własnym antygenom tych tkanek;
Charcot
[szarkọ]
Jean-Martin Wymowa, ur. 29 XI 1825, Paryż, zm. 16 VIII 1893, Morvan,
fr. klinicysta i neurolog, twórca nowoczesnej neurologii;
choroby ośrodkowego układu nerwowego związane z rozpadem osłonek mielinowych lub rdzennych nerwu (demielinizacja);
kachektyna, TNF-α, ang. tumor necrosis factor (TNF), czynnik martwicy nowotworów,
polipeptyd o masie cząsteczkowej ok. 17 kDa należący do cytokin, wytwarzany gł. przez pobudzone makrofagi;
Koprowski Hilary, ur. 5 XII 1916, Warszawa, zm. 11 IV 2013, Filadelfia,
lekarz wirusolog;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia