stożkowaty

Encyklopedia PWN

archeol. najstarsza kultura polgarskiego kręgu kulturowego, określana też jako wczesnopolgarska, reprezentująca późny neolit na terenie wschodniej Słowacji i północno-wschodnich Węgier, datowana na 4000–3600 p.n.e.;
Połabskie, Góry, Nadłabskie Góry Piaskowcowe, czes. Děčínské stěny, niem. Elbsandsteingebirge,
region fizycznogeogr. we wschodnich Niemczech (Saksonia) i częściowo w północnych Czechach, pomiędzy Rudawami a Pogórzem Łużyckim;
archeol. jednostka kulturowa wczesno- i środkowoholoceńska występująca na obszarze niżu wschodnioeur. od północno-wschodniej Polski po Ural i dalej na wschód, genetycznie związana z paleolitem Syberii;
proterozoik
[gr. próteros ‘wcześniejszy’, zṓon ‘zwierzę’],
eon proterozoiczny, eozoik,
drugi eon (jednostka geochronologiczna) w dziejach Ziemi, trwający od ok. 2,5 mld lat temu do ok. 540 mln lat temu, także jednostka chronostratygraficzna (eonotem) obejmująca powstałe w tym czasie skały;
przewiertka, Fissurella,
rodzaj mor. ślimaków;
lotn. stożkowaty worek z otwartymi końcami, usztywniony pierścieniami, używany jako wskaźnik wiatru na lotniskach (również na masztach statków żaglowych) lub jako holowany za samolotem cel (do treningów strzeleckich załóg samolotów i artylerii przeciwlotn.).
anat. wyrostki różnego pochodzenia u zwierząt.
odmiana truskawek wyhodowana w Niemczech przez R. Senbuscha, w Polsce powszechnie uprawiana od 1960;
skarp, turbot, Scophthalmus maximus,
ryba mor. z rodziny rombowatych (Scophthalmidae), z rzędu płastugokształtnych;
smardz, zmarszcz, Morchella, Mitrophora,
rodzaj grzybów z klasy workowców, z rodziny smardzowatych;
smardzowate, Morchellaceae,
rodzina grzybów z gromady workowców (z rzędu kustrzebkowców, Pezizales) obejmujący 3 rodzaje z 38 gat.; występują w lasach półkuli północnej, gł. w strefie umiarkowanej;
sombrero
[hiszp.],
kapelusz męski, najczęściej filcowy, o szerokim rondzie i stożkowatej główce, przepasany sznurem;
archeol. krąg kultur wczesnego neolitu, wprowadzający nowy roln.-hodowlany model gosp. w dorzeczu środkowego Dunaju i na obszarze północncyh Bałkanów, rozwijający się od poł. VI do połowy V tysiąclecia p.n.e.;
stożek, Conus,
ślimak mórz ciepłych;
geol. stożkowate nagromadzenie odłamków skalnych u podnóża stoku górskiego;
duży stożkowaty stos siana na łące, układany zwykle wokół pionowego drąga, zw. stożyną;
zool. aparat głosowy niektórych owadów, zwykle silniej rozwinięty u samców lub występujący tylko u nich;
szpice
[niem.],
bardzo stara grupa ras psów różnej użyteczności;
świerk, Picea,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny sosnowatych;
trąbik, Buccinum,
rodzaj ślimaków;

Słownik języka polskiego PWN

stożkowaty «mający kształt stożka»
• stożkowato
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia