stożkowaty

Encyklopedia PWN

insygnia
[łac.],
oznaki władzy, godności, stanu lub urzędu;
jurta
[tur.],
przenośny namiot u koczowniczych ludów tureckich i mongolskich w środkowej Azji i południowej Syberii;
kasztanowiec, pot. nieprawidłowo kasztan, Aesculus,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny kasztanowcowatych (Hippocastanaceae);
klarnet
[wł. < łac.],
instrument muz. z grupy aerofonów stroikowych (aerofony);
klepsydra
[gr.],
przyrząd służący do odmierzania przedziałów czasu;
zęby ssaków o pojedynczym korzeniu i stożkowatej koronie;
krokodyle, Crocodylia,
rząd gadów obejmujący jedynych żyjących współcześnie gadzich przedstawicieli archozaurów, jednocześnie są najbliższymi współcz. krewniakami ptaków;
archeol. kultura mezolitu Krymu i stepów nadczarnomor. oraz północnego przedpola Kaukazu, datowana na VI tysiąclecie p.n.e.;
kurhan
[ukr. < tur.],
mogiła,
archeol. wydłużony (prostokątny, trójkatny, trapezowaty) lub kolisty w podstawie nasyp ziemny, często o konstrukcji drewnianej, kamiennej lub drewniano-kamiennej, zawierający wewnątrz jeden lub więcej grobów szkieletowych lub ciałopalnych;
stożkowaty, 5-promienny aparat żujący jeżowców.
łezki, gutty,
szt. plast. element dekoracyjny w formie cylindrycznych lub stożkowatych kropel umieszczonych na spodniej powierzchni gzymsu, na osi tryglifów i metop;
metasekwoja, Metasequoia,
rodzaj z rodziny cypryśnikowatych obejmujący 1 reliktowy (relikt) gat. drzew iglastych, m. chińską (M. glyptostroboides) występującą w Chinach (na pograniczu prow. Hubei i Sichuan) endemicznie (endemit);
Michelsberg kultura
[k. mı̣ślsbrk],
kultura michelsberska,
archeol. kultura eneolitu rozwijająca się ok. 3300–2700 p.n.e. na terenach Belgii, Nadrenii i północno-wschodniej Szwajcarii;
archeol. kultura protoneolityczna i wczesnoneolityczna zajmująca w VIII–VI tysiącleciu p.n.e. obszar gór Zagros w Iraku i Iranie oraz Niz. Mezopotamską;
modrzew, Larix,
rodzaj drzewiastych roślin nagozalążkowych, z rodziny sosnowatych, z podrodziny modrzewiowych (Laricoideae);
mozazaury, Mosasauridae,
rodzina wymarłych mor. jaszczurek, blisko spokrewnionych z waranami i z wężami;
archeol. protoneolityczna i wczesnoneolityczna kultura zajmująca obszar północnego Iraku i wschodniej Syrii w VIII–1. połowie VI tysiąclecia p.n.e.;
notozaury, Nothosauria,
podrząd prymitywnych gadów kopalnych, zauropterygii; zamieszkiwały w triasie wybrzeża ciepłych mórz — skamieniałości młodych i dorosłych osobników znane z Azji, Europy i Afryki;
pelikozaury, Pelycosauria,
wymarła grupa (dawniej uznawana za rząd) gadów ssakokształtnych (synapsydy);
pingo, bułgunniach,
geogr. stożkowaty pagór mrozowy z jądrem lodowym okrytym grubą warstwą osadów (mułów, piasków i żwirów);

Słownik języka polskiego PWN

stożkowaty «mający kształt stożka»
• stożkowato
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia