sprężystą

Encyklopedia PWN

energia potencjalna nagromadzona w ciele sprężystym przy odkształcaniu wywołanym obciążeniem.
fale mech., które rozchodzą się w ośrodku materialnym w wyniku działania sił sprężystości związanych z odkształceniami objętości (ściskaniem i rozciąganiem) i postaci (ścinaniem) elementów ośrodka (fale mechaniczne);
histereza sprężysta, histereza odkształcenia,
niejednoznaczna zależność odkształcenia ciała (np. przy rozciąganiu lub ściskaniu) od wartości obciążeń.
zbiorniczek, zwykle z blachy stal. lub mosiężnej, o ściankach w postaci harmonijki;
odkształcenie, które zanika po usunięciu obciążenia odkształcającego;
przyrząd pomiarowy służący do mierzenia ciśnienia w płynach (cieczach, gazach lub parach).
zjawiska akustyczne, w których wartości wielkości opisujących zaburzenie sprężyste ośrodka (fale sprężyste) są duże w porównaniu z wartościami określającymi stan równowagi tego ośrodka;
fiz. zaburzenia pól fizycznych rozchodzące się ze skończoną prędkością i przenoszące energię;
odkształcenie, deformacja,
techn. zmiana wzajemnego położenia punktów ciała w wyniku działania sił zewn., zmian temperatury lub zmian struktury związanych ze zmianą objętości.
dziedzina nauki i techniki z pogranicza akustyki i elektroniki;
powstawanie napięcia lub prądu elektrycznego w ośrodkach przewodzących (metalach, półprzewodnikach, elektrolitach) wywołane przez rozchodzącą się falę sprężystą (ultradźwiękową);
akustyka
[gr. akoustikós ‘dotyczący słuchu’],
dział fizyki i techniki tradycyjnie obejmujący naukę o dźwięku rozumianym jako zjawisko słyszalne, związane z rozchodzeniem się fal sprężystych w ośrodku gazowym, a w miarę rozwoju także w ośrodkach ciekłym i stałym.
chrzęstna tkanka, chrząstka,
sztywna i jednocześnie elastyczna tkanka łączna podporowa, zbudowana z chondroblastów, chondrocytów i chondroklastów oraz substancji międzykomórkowej;
fiz. zaburzenie falowe w ośrodku sprężystym gazowym, ciekłym lub stałym (fale sprężyste) wywołujące subiektywne wrażenie słuchowe u człowieka lub zwierząt (definicja z zakresu fizyki), a także subiektywne wrażenie słuchowe wywołane takim zaburzeniem (definicja z zakresu psychologii);
hydroakustyka
[gr.],
akustyka podwodna,
dział akustyki zajmujący się rozchodzeniem się fal sprężystych w wodzie (w morzach, oceanach, jeziorach) oraz ich wytwarzaniem i odbiorem w zakresie częst. dźwiękowych i ultradźwiękowych;
dział techniki poligraficznej zajmujący się procesami wykończeniowymi odbitek drukowych, mającymi na celu wytworzenie produktu w postaci książki, broszury, gazety i innych.
Kirchhoff
[kı̣rśhof]
Gustav Robert Wymowa, ur. 12 III 1824, Królewiec, zm. 17 X 1887, Berlin,
fizyk niemiecki.

Słownik języka polskiego PWN

sprężysty
1. «odznaczający się lekkością, łatwością ruchów»
2. «działający sprawnie, energicznie»
3. «mający zdolność powracania do pierwotnego kształtu i pierwotnych wymiarów po ustaniu działania sił odkształcających»

• sprężyście • sprężystość
fale sprężyste «zaburzenia sprężyste rozchodzące się w ośrodkach stałych, ciekłych i gazowych»
odkształcenie sprężyste techn. «odkształcenie zanikające po odjęciu sił zewnętrznych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia