spinowy

Encyklopedia PWN

magnetyzm
[gr.],
fiz. dział fizyki materii skondensowanej zajmujący się właściwościami magnetyków oraz termin stosowany na określenie właściwości magnetyków przejawiającej się w oddziaływaniu tych ciał między sobą oraz z zewnętrznym polem magnetycznym lub prądem elektrycznym.
grupy linii widmowych (niekiedy położonych bardzo blisko siebie), których powstanie jest skutkiem rozszczepienia poziomu energ., następującego w wyniku oddziaływania pola magnet. ze spinem elektronów (oddziaływanie spin–orbita);
orbital
[łac. orbita ‘koleina’, ‘droga’],
funkcja falowa ψ opisująca stan jednego elektronu, zależna od współrzędnych () określających jego położenie w atomie (orbital atomowy), cząsteczce (orbital molekularny, orbital cząsteczkowy) lub krysztale.
Pauli Wolfgang Wymowa, ur. 25 VIII 1900, Wiedeń, zm. 15 XII 1958, Zurych,
szwajcarski fizyk teoretyk, pochodzenia austriackiego.
metoda przybliżonego opisu atomów i cząsteczek wieloelektronowych opierająca się na założeniu, że każdy elektron porusza się w polu elektrostatycznym wytwarzanym przez dodatni ładunek jądra atomu lub jąder w cząsteczce i chmurę ujemnego ładunku pochodzącego od uśrednionego rozkładu pozostałych elektronów;
spin
[ang.],
fiz. wewnętrzny moment pędu mikrocząstki (cząstki elementarnej, jądra atomowego) mierzony w jej układzie spoczynkowym;

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia