spichrzowy

Encyklopedia PWN

organy przystosowane do magazynowania substancji pokarmowych, gł. węglowodanów, białek lub lipidów, na użytek: 1) „własny” rośliny; 2) następnego pokolenia generatywnego; 3) zwierząt, jako zachęta do wypełnienia przez nie funkcji pożytecznych dla przeżycia rośliny i/lub gatunku.
bielmo, endosperm,
bot. tkanka miękiszowa spichrzowa, powstająca w woreczku zalążkowym nasion roślin okrytonasiennych, zawierająca substancje zapasowe, gł. skrobię, białka i tłuszcze;
burak, Beta,
rodzaj z rodziny komosowatych;
nasiono, dawniej nasienie,
bot. organ rozmnażania roślin, powstający z zapłodnionego zalążka, złożony z łupiny nasiennej, zarodka, tkanki spichrzowej stanowiącej zapas pokarmu na czas kiełkowania (bielmo, prabielmo lub obielmo);
alstremeria, krasnolica, Alstroemeria,
rodzaj z rodziny amarylkowatych obejmujący ok. 50 gat. trwałych roślin zielnych z tropik. rejonów Ameryki Południowej;
bot. leukoplasty (bezbarwne plastydy) produkujące skrobię w komórkach organów spichrzowych;
brukiew, właśc. karpiel, Brassica napus subsp. napobrassica,
podgatunek rzepaku, dwuletnia roślina korzeniowa z rodziny kapustowatych (krzyżowych), pochodząca z północnych obszarów Eurazji;
anat. pęd spichrzowy, zwykle podziemny, ze zgrubiałą, mięsistą łodygą magazynującą wodę i substancje pokarmowe;
bot. modyfikacja korzenia bocznego lub przybyszowego w organ spichrzowy, polegająca na silnym zgrubieniu korzenia na niewielkiej długości;
bot. modyfikacja podziemnej części pędu w organ spichrzowy, polegająca na silnym zgrubieniu łodygi na niewielkiej długości oraz utworzeniu z liści łuskowatej osłony tego zgrubienia;
bot. skrócony podziemny pęd, modyfikacja krótkopędu w organ spichrzowy, w którym skrócona łodyga jest przekształcona w tzw. piętkę, a liście są silnie zgrubiałe, mięsiste, bezzieleniowe (zw. łuskami);
grupa ozdobnych bylin z klasy jednoliściennych wyróżniana w ogrodnictwie ozdobnym ze względu na obecność podziemnych, spichrzowych organów zw. cebulami
cykoria podróżnik, Cichorium intybus,
gatunek leczn., przem. i warzywnej rośliny z rodziny astrowatych (złożonych), rosnącej dziko w Europie, na Uralu, Bliskim Wschodzie, w północnej Afryce, zawleczonej także do innych części świata;
drewno, ksylem,
bot. niejednorodna tkanka przewodząca występująca wewnątrz organów roślinnych (nie dochodząca do ich naturalnej powierzchni) u roślin naczyniowych, charakteryzująca się obecnością elementów trachearnych, rozprowadzająca wodę i sole mineralne;
nawozy mineralne zawierające jako główny składnik fosfor — niezbędny pierwiastek pokarmowy roślin, składnik białek, fityny (związku występującego w organach spichrzowych i nasionach wielu roślin), orto- i metafosforanów organicznych, kwasów nukleinowych i in.;
glukozydy
[gr.],
związki chemiczne z grupy glikozydów zawierające w cząsteczce glukozę;
grupa roślin dwuletnich, których gł. plonem są korzenie spichrzowe;
bot. jeden z 3 podstawowych typów organów roślin naczyniowych (obok łodygi i liści), zwykle umocowujący roślinę w podłożu i pobierający zeń wodę i sole mineralne;
leukoplasty
[gr. leukós ‘biały’, plastós ‘ulepiony’],
bot. bezbarwne organella komórkowe, plastydy występujące w cytoplazmie komórek roślinnych, głównie warstw głębiej leżących, do których nie dochodzi światło (roślinnych organów spichrzowych, czyli magazynujących);
bot. pierwsze liście tworzone przez zarodek u roślin nasiennych i wchodzące w skład nasiona, gdzie zwykle pełnią funkcję spichrzową;

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

spichrz, spichlerz «budynek do przechowywania zapasów zboża»
• spichrzowy
korzeń spichrzowy «gruby korzeń magazynujący substancje pokarmowe»
miękisz spichrzowy «miękisz gromadzący substancje zapasowe i wodę»
organy spichrzowe «zgrubiałe narządy roślin przystosowane do magazynowania substancji pokarmowych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia