skojarzony

Encyklopedia PWN

psychol. powiązanie ze sobą 2 lub więcej zjawisk psychicznych (np. wyobrażeń, pojęć, emocji), w wyniku którego pojawienie się w świadomości jednego z tych zjawisk powoduje tendencję do wystąpienia pozostałych.
psychol. metoda opracowana przez F. Galtona i wykorzystywana m.in. w psychoanalizie (C.G. Jung) do ujawniania doznań (kompleksów) ukrytych pod postacią poczucia winy czy konfliktu emocjonalnego;
cieplna elektrownia parowa wytwarzająca jednocześnie energię elektr. oraz ciepło w tzw. układzie skojarzonym (gospodarka skojarzona cieplno-elektr.);
asocjacjonizm
[łac. associatio ‘połączenie’],
psychol. teoria, która całość życia psychicznego człowieka tłumaczy tworzeniem się skojarzeń (asocjacji);
pasowanie
[niem.],
techn. charakter współpracy 2 połączonych elementów maszyn;
aluzja
[łac. allusio ‘igranie (z czymś)’],
lit. wypowiedź nawiązująca do wiedzy czytelnika spoza utworu w celu przywołania skojarzeń niezbędnych do zrozumienia wyrażonej treści, intencji pisarza, wymowy ideowej dzieła itp.;
Marecki Jacek, ur. 11 III 1930, Warszawa,
inżynier elektryk; specjalista w dziedzinie energetyki (elektroenergetyka, elektrownie i elektrociepłownie, gospodarka energ.);
fizjol. reakcja nabyta w życiu osobniczym, wyuczona;
Rimbaud
[rębọ]
(Jean) Arthur Wymowa, ur. 20 X 1854, Charleville, zm. 10 XI 1891, Marsylia,
poeta francuski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli symbolizmu.
fiz. jedna z wielkości charakteryzujących pole fiz.:
psychol. termin wprowadzony przez I. Pawłowa, przejęty i stosowany w behawiorystycznych teoriach uczenia się (behawioryzm) na oznaczenie faktu, że pewne zdarzenia (stany rzeczy) występujące w następstwie zachowań zwiększają prawdopodobieństwo pojawienia się tych zachowań w przyszłości w podobnych sytuacjach;
adideacja
[łac.],
zmiana znaczenia wyrazu wskutek skojarzenia go z innym wyrazem o podobnej formie, rodzimym lub obcym.
Albion
[ạ̈lbjən] Wymowa,
dawna nazwa wyspy W. Brytania;
aluzja
[łac.],
pot. wzmianka, napomknienie, mające wywołać określone skojarzenia;
asocjacja
[łac.],
psychol. → skojarzenie.
med. skojarzenia mnogich wad (występujących częściej niż przypadkowo), nie związanych wspólnymi mechanizmami etiologicznymi ani patogenetycznymi;
Awangarda Krakowska, zw. także pierwszą Awangardą,
grupa poetów (J. Przyboś, J. Brzękowski, J. Kurek, T. Peiper) skupiona 1922–27 wokół krak. pisma „Zwrotnica”;
barwniki służące nie tylko do nadawania barwy przedmiotom użytkowym, lecz także do innych celów, m.in. do przetwarzania różnych rodzajów energii oraz do wizualizacji niektórych procesów fiz., chem. i biochemicznych;
Bei Dao, Pej Tao, właśc. Zhao Zhenkai, ur. 1949, Pekin,
pisarz chiński.

Słownik języka polskiego PWN

skojarzenie «połączenie ze sobą wrażeń, wyobrażeń i innych zjawisk psychicznych w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych z nich powoduje uświadomienie sobie innych»
• skojarzeniowy • skojarzeniowo
skojarzyć
1. «spowodować połączenie kogoś, czegoś»
2. «połączyć ze sobą wrażenia, wyobrażenia i inne zjawiska psychiczne w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych powoduje uświadomienie sobie innych»
skojarzyć się
1. «powstać przez połączenie się»
2. «o wrażeniach, wyobrażeniach itp.: zostać skojarzonym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia