skończonych

Encyklopedia PWN

szereg dwumianowy, szereg dwumienny,
mat. szereg potęgowy będący rozwinięciem funkcji (1 + x)α w szereg Taylora (Maclaurina), α — dowolna liczba rzeczywista;
mat. jeden z najważniejszych wzorów rachunku różniczkowego, odkryty 1712 przez B. Taylora;
mat. dla przestrzeni wektorowych U i V — przestrzeń wektorowa oznaczana symbolem UV wraz z odwzorowaniem dwuliniowym t: U × VUV, posiadająca własność jednoznacznej uniwersalnej faktoryzacji (dla dowolnej przestrzeni wektorowej W i dowolnego odwzorowania ϕU × VW istnieje dokładnie jedno odwzorowanie liniowe ρ: UVW spełniające warunek ϕ = ρt);
tirez le rideau, la farce est jouée
[tirẹ lö ridọ̈ la fars e żuẹ; fr.],
spuśćcie kurtynę, komedia skończona (ostatnie słowa F. Rabelais’go przed śmiercią).
mat. zbiór (skończony lub nie) równań postaci f1(x) = g1(x), ... , fN(x) = gN(x), gdzie fi, gi (i = 1, ... , N) są funkcjami określonymi w pewnym zbiorze A o wartościach w zbiorze B, a x = (x1, ... , xn) jest zbiorem niewiadomych.
mat. funkcja wymierna postaci , gdzie wielomian f(x) jest stopnia niższego niż wielomian g(x), przy czym wielomian g(x) jest nierozkładalny na czynniki;
fiz. jedno z równań stanu termodynamiki, wyrażające zależność między ciśnieniem p, temperaturą T i objętością właściwą v gazu rzeczywistego: (p + a/v2)(vb) = RT, gdzie R — stała gazowa;
mat. pojęcie z zakresu kombinatoryki: w. k-elementową ze zbioru n-elementowego nazywa się dowolne ustawienie (pewnych) elementów tego zbioru w ciąg skończony długości k;
mat. pojęcie odnoszące się do funkcji y(x) należących do dziedziny funkcjonału J[y(x)] — w.f. y(x) oznaczona symbolem δy(x)
mat. twierdzenie opisujące liczbę rozwiązań pewnych równań algebraicznych nad ciałami skończonymi;
mat. bryła będąca sumą skończonej liczby czworościanów, sklejonych tak, by ich łączne wnętrze (wnętrze zbioru) było w jednym kawałku (spójne) oraz aby w jednym kawałku było wnętrze jej części wspólnej z odpowiednio małą kulą o środku w dowolnym z wierzchołków.
prawo we współcz. prawie karnym nieodzowny element struktury przestępstwa;
Wojaczek Rafał, ur. 7 XII 1945, Mikołów, zm. 11 V 1971, Wrocław,
poeta.
Wszechświat o zakrzywionej przestrzeni;
wykres fazowy, wykres równowagi fazowej,
graficzna reprezentacja krzywych opisujących równowagę termodynamiczną współistniejących ze sobą różnych faz układu;
mat. liczba przypisana zbiorowi lub przestrzeni w taki sposób, by punkt miał wymiar równy 0, prosta — 1, płaszczyzna — 2.
log. stosunek niesymetryczny i przechodni (relacja), zachodzący między 2 zdaniami, p i q, z których pierwsze stanowi rację, a drugie — jej następstwo, przy zachowaniu następujących warunków: ilekroć racja jest prawdziwa, tylekroć prawdziwe jest następstwo;
zapadanie grawitacyjne, kolaps grawitacyjny,
zjawisko kurczenia się ciał (w praktyce obiektów astronomicznych) pod wpływem własnego ciążenia przy znikomym udziale innych oddziaływań.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia