skończonych

Encyklopedia PWN

grupy graniczne, grupy Curie,
krystal. punktowe grupy symetrii (klasy krystalograficzne), w których występują osie symetrii (kryształu symetria) o krotności nieskończonej (∞), czyli o nieskończenie małym właściwym kącie obrotu α.
Hegel Georg Wilhelm Friedrich, ur. 27 VIII 1770, Stuttgart, zm. 14 XI 1831, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z twórców klasycznej idealistycznej filozofii niemieckiej.
Hilbert David Wymowa, ur. 23 I 1862, Królewiec, zm. 14 II 1943, Getynga,
matematyk niemiecki.
mat. iloczyn kartezjański przeliczalnej liczby egzemplarzy odcinka [0, 1];
mat. podstawowy dział topologii algebraicznej zajmujący się badaniem przestrzeni topologicznych za pomocą przyporządkowanych im systemów algebraicznych, spośród których najważniejsze są grupy homologii.
mat. wyrażenie b1· b2 · ... · bn · ... , gdzie b1, b2, ... oznaczają liczby rzeczywiste lub zespolone;
metoda dowodzenia twierdzeń matematycznych;
teoria przekazywania wiadomości ze źródła wiadomości do obiektu ich przeznaczenia — odbiorcy (ujścia);
rozwiązania równań pola Yanga–Millsa, w których zamiast czasu rzeczywistego występuje czas urojony &imath.x;t
interpolacja
[łac. inter ‘między’, polus ‘biegun’],
mat. konstruktywne (i na ogół jedynie przybliżone) odtwarzanie wszystkich wartości funkcji f na podstawie jej wartości (lub wartości jej pochodnych) w niektórych punktach dziedziny;
inwersja
[łac. inversio ‘odwrócenie’],
mat. w algebrze — przestawienie;
klasa próżniacza, ang. leisure class,
ekon. koncepcja stworzona 1899 przez twórcę instytucjonalizmu Th. Veblena, określająca ludzi, którzy w swym postępowaniu kierują się względami pozaekonomicznymi i wyznają zasadę konsumpcji na pokaz;
stany własne wszystkich operatorów anihilacji działających w przestrzeni Hilberta wektorów stanu;
mat. skończony zbiór sympleksów K spełniający warunki: 1) jeśli sympleks należy do K, to i każda jego ściana należy do K, 2) część wspólna dowolnych 2 przecinających się sympleksów z K jest ścianą każdego z nich.
statyst. metoda estymacji średniej wartości pola losowego za pomocą kombinacji liniowej znanych wartości tego pola w skończonej liczbie punktów obserwacyjnych (pole losowe to zjawisko losowe określone na zadanym zbiorze, np. w przypadku gdy zbiorem tym jest prosta rzeczywista, traktowana jako czas, to pole losowe jest procesem stochastycznym);
krzywa, linia,
mat. pojęcie, którego precyzyjne, jednoznaczne określenie jest bardzo trudne (określa się je różnie w różnych dziedzinach matematyki).
cztery największe naturalne satelity Jowisza, odkryte 1610 przez Galileusza za pomocą zbudowanej przez niego lunety.
kwant
[łac. quantum ‘ile’],
fiz. najmniejsza porcja, o jaką może się zmienić dana wielkość fizyczna określonego układu fizycznego;
kwantowanie
[łac.],
telekom. operacja, w wyniku której ciągły zbiór wartości pewnej wielkości fiz. (natężenia prądu, ciśnienia akustycznego) zostaje przekształcony w skończony zbiór ściśle określonych wartości tej wielkości (odpowiadających tzw. poziomom kwantowania);
Lemaître
[lömẹtr]
Georges Édouard, ur. 17 VII 1894, Charleroi, zm. 20 VI 1966, Leuven,
belgijski astrofizyk i matematyk, jezuita;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia