skończonych

Encyklopedia PWN

statyst. czynność polegająca na wyborze próby z populacji (wybór elementów populacji);
punkty libracji, punkty Lagrange’a,
5 punktów w przestrzeni, występujących w ograniczonym zagadnieniu 3 ciał, w których równoważą się potencjały grawitacyjne pochodzące od ciał o skończonych masach oraz potencjał siły odśrodkowej, działające na ciało o znikomej masie w układzie obracającym się z tymi ciałami.
Regulski Jerzy, ur. 9 VII 1924, Zarybie, zm. 12 II 2015,
ekonomista i specjalista w dziedzinie mechaniki konstrukcji;
fiz. zbiór metod, które w teorii pola pozwalają na uwzględnianie wpływu pól otaczających cząstkę (w tym jej własnego pola) na jej parametry (masę, ładunek itp.).
Schur
[szur]
Isaai, ur. 10 I 1875, Mohylew (obecnie na Białorusi), zm. 10 I 1941, Tel Awiw,
matematyk niemiecki;
selektor
[łac.],
mat. termin związany z zagadnieniem wyboru elementów z niepustych zbiorów.
krystal. punkty, proste lub płaszczyzny, względem których są przeprowadzane przekształcenia symetryczne figur geom. (pozostają nieruchome podczas przekształcenia);
Taylor
[tẹılər]
Brook, ur. 18 VIII 1685, Edmonton (hrab. Middlesex), zm. 29 XII 1731, Londyn,
matematyk brytyjski;
Zienkiewicz Olgierd Cecil, ur. 18 V 1921, Caterham (W. Brytania), zm. 2 I 2009, Swansea (W. Brytania),
bryt. inżynier mechanik, pochodzenia polskiego;
Abel Niels Henrik Wymowa, ur. 5 VIII 1802, wyspa Finnøy k. Stavanger, zm. 6 IV 1829, Froland k. Arendal,
matematyk norweski;
acta est fabula
[łac., ‘sztuka skończona’],
w teatrach rzymskim słowa obwieszczające zakończenie sztuki.
addytywność
[łac.],
mat. własność funkcji przypisującej wartości liczbowe dowolnym obiektom: funkcja jest addytywna, gdy jej wartość dla dowolnego obiektu jest równa sumie jej wartości dla części, na jakie obiekt został podzielony;
dział matematyki poświęcony badaniu ogólnych własności algebr, czyli obiektów postaci A = (A, F), gdzie A jest zbiorem (zw. nośnikiem algebry), a F rodziną operacji (funkcji) na zbiorze A o skończonej liczbie argumentów (struktura matematyczna).
algorytm rozwiązywania — za pomocą komputera — złożonych zadań optymalizacyjnych (optymalizacja), w którym wykorzystuje się zasadę doboru wartości zmiennych (stanowiących rozwiązanie zadania) wzorowaną na procesach doboru naturalnego w żywych organizmach;
zasady reprezentacji liczb w komputerze i wykonywania na nich działań.
log. procedura polegająca na ustaleniu funkcji f przyporządkowującej wszystkim symbolom danego języka wyrażenia danego języka i skończonym ciągom wyrażeń danego języka określone liczby ze zbioru liczb naturalnych;
atom
[gr. átomos ‘niepodzielny’],
fiz. najmniejsza cząstka pierwiastka chemicznego, posiadająca jeszcze właściwości tego pierwiastka, określoną masę oraz specyficzne właściwości fizyczne.
Bernatowicz Bartłomiej Maciej, data ur. nieznana, zm. 12 II 1730, Warszawa,
rzeźbiarz;
Bessemer
[bẹsımər]
Sir Henry Wymowa, ur. 19 I 1813, Charlton (hrab. Hertfordshire), zm. 15 III 1898, Londyn,
angielski wynalazca samouk.
Cauchy’ego wzór całkowy
[w. c. kosziego],
mat. jeden z podstawowych wzorów teorii funkcji analitycznych;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia