skończonych

Encyklopedia PWN

mat. jedno z podstawowych pojęć algebry liniowej; funkcję f z przestrzeni liniowej V w przestrzeń liniową W, f: V → W, gdzie V i W są przestrzeniami liniowymi nad tym samym ciałem K, nazywa się p.l., jeżeli zachodzi równość f(λx + μy) = λf(x) + μf(y) dla dowolnych λ, μ ∈ K i x, y ∈ V.
przestrzeń liniowa, przestrzeń wektorowa,
mat. jedno z podstawowych pojęć algebry liniowej:
punkt
[łac.],
mat. w aksjomatycznym ujęciu geometrii — jedno z pojęć pierwotnych (podobnie jak prosta i płaszczyzna); w matematyce współczesnej p. (lub elementami) są nazywane różnego rodzaju przedmioty badań mat., tworzące rozmaite zbiory (przestrzenie);
Roma locuta, causa finita
[łac., ‘Rzym przemówił, sprawa skończona’],
Rzym przemówił, sprawa skończona — wypowiedź papieża jest wiążąca dla wiernych.
sygnał
[łac. signalis ‘dający znak’],
telekom. czynnik będący nośnikiem wiadomości, umożliwiający jej przesyłanie na odległość lub rejestrację;
mat. szereg mający skończoną sumę S, tzn. taki, że odpowiadający mu ciąg sum częściowych {Sn} ma skończoną granicę S (Sn = a1 + a2 + ... + an);
efekt kwantowy polegający na przenikaniu (tzw. tunelowaniu) cząstki przez obszar, który dla tej cząstki, opisywanej klasycznie, jest niedostępny;
mat. dział topologii zajmujący się badaniem, gł. za pomocą pojęć algebraicznych, położeń krzywych zwykłych zamkniętych, czyli tzw. węzłów, w trójwymiarowej przestrzeni euklidesowej ℝ3.
Babbage
[bạ̈bıdż]
Charles Wymowa, ur. 26 XII 1791, Londyn, zm. 18 X 1871, tamże,
brytyjski matematyk i wynalazca.
Borcherds
[bọ:rczərdz]
Richard Ewen, ur. 29 XI 1959, Kapsztad (RPA),
matematyk brytyjski;
Burnside
[bə̣:rnsaıd]
William, ur. 2 VII 1852, Londyn, zm. 21 VIII 1927, West Wickham (hrab. Kent),
matematyk angielski;
Dickson
[dı̣ksən]
Leonard Eugene, ur. 22 I 1874, Independence (stan Iowa), zm. 17 I 1954, Hardingen (stan Teksas),
matematyk amerykański;
energia potencjalna nagromadzona w ciele sprężystym przy odkształcaniu wywołanym obciążeniem.
ekon. pojęcie wprowadzone 1972 w I Raporcie dla Klubu Rzymskiego, opracowane przez zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology (D.L. Meadows i inni), na określenie skończonych rozmiarów zasobów globu ziemskiego.
kongruencja
[łac.],
przystawanie liczb,
mat. pojęcie z teorii liczb: mówi się, że liczby całkowite a i b przystają wg modułu m (modulo m, mod m; m — liczba naturalna), jeżeli liczba ab jest podzielna przez m, a więc jeżeli a i b dają przy dzieleniu przez m równe reszty;
Lagrange’a twierdzenie, twierdzenie o przyrostach skończonych, twierdzenie o wartości średniej,
mat. jedno z ważniejszych twierdzeń rachunku różniczkowego: jeżeli y = f(x) oznacza funkcję rzeczywistą ciągłą w przedziale a ≤ x ≤ b oraz różniczkowalną wewnątrz tego przedziału, to w przedziale (a, b) istnieje taka liczba ξ, że f(b) − f(a) = f(ξ)(b − a);
liczba kardynalna, moc zbioru,
mat. uogólnienie pojęcia liczebności zbioru na dowolne zbiory, także nieskończone;
natura naturata
[łac., ‘przyroda zrodzona (stworzona)’],
termin wprowadzony po raz pierwszy prawdopodobnie przez Awerroesa dla rozróżnienia bytu stworzonego i stwarzającego (natura naturans);
mat. nierówność , prawdziwa dla dowolnych ciągów skończonych {ai} oraz {bi} liczb zespolonych;
panteizm
[gr. pán ‘wszystko’, theós ‘Bóg’],
doktryna filozoficzna, wg której Bóg jest tożsamy ze światem, rozumianym jako jedna całość bytowa (monizm).

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia