skończonych

Encyklopedia PWN

Szihab, Šihāb,
dynastia druzyjskich emirów arabskich (1698–1841),
Świdrygiełło, ur. ok. 1370, zm. 1452, Łuck,
wielki książę litewski 1430–32, najmłodszy syn Olgierda, brat Władysława II Jagiełły i Skirgiełły Olgierdowicza;
Urey
[jụri]
Harold Clayton Wymowa, ur. 29 IV 1893, Walkerton (stan Indiana), zm. 5 I 1981, La Jolla (stan Kalifornia),
chemik amerykański.
van’t Hoff
[want họf]
Jacobus Hendricus Wymowa, ur. 30 VIII 1852, Rotterdam, zm. 1 III 1911, Steglitz k. Berlina,
chemik holenderski.
mat. dla operatora liniowego A: HH (gdzie H jest przestrzenią Hilberta) — zbiór σ(A) tych liczb zespolonych λ, dla których operator Aλ = AλId nie ma dobrze określonego elementu odwrotnego w algebrze L(H) operatorów liniowych ograniczonych na przestrzeni H;
Zaratusztra, gr. Zoroaster, ur. prawdopodobnie ok. 628 r. p.n.e., zm. prawdopodobnie ok. 551 r. p.n.e.,
irański prorok.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia