skończonych

Encyklopedia PWN

ekon. twory organiczne (rośliny, zwierzęta, ekosystemy) i nieorganiczne (atmosfera, wody, minerały), wykorzystywane przez człowieka w procesie produkcji i konsumpcji;
mat. w przestrzeni metrycznej: zbiór zawierający wraz z każdym punktem a kulę o środku a i pewnym promieniu r > 0 (zbiór punktów przestrzeni odległych od a o mniej niż r); podstawowe własności z.o.: 1) zbiór pusty i cała przestrzeń są z.o., 2) suma dowolnej liczby z.o. jest z.o., 3) część wspólna skończonej liczby z.o. jest z.o.; przykładem z.o. na prostej jest odcinek bez końców;
mat. nieskończony zbiór, którego elementy można ponumerować, tzn. ustawić w ciąg; z.p. jest więc każdy zbiór równoliczny (równoliczność zbiorów) ze zbiorem liczb naturalnych; inaczej: zbiór mocy równej 0 (alef zero);
Zeppelin
[c̣pəli:n]
Ferdinand von Wymowa, ur. 8 VIII 1838, Konstancja, zm. 8 III 1917, Berlin,
niemiecki generał, twórca i pionier sterowców sztywnych.
zmienna losowa skokowa, zmienna losowa dyskretna,
mat. zmienna losowa, która przyjmuje wartości ze skończonego bądź przeliczalnego zbioru wartości x1, x2, ... , xn, ...;
grupa ludów semickich uznających język arabski za rodzimy, niestanowiących jednolitej grupy etnicznej.
Berthollet
[bertolẹ]
Claude Louis de Wymowa, ur. 9 XII 1748, Talloires k. Annecy, zm. 6 XI 1822, Arcueil k. Paryża,
francuski chemik i lekarz.
bizantyńska literatura, literatura bizantyjska,
tworzona w języku gr. w okresie cesarstwa wschodniorzym. (395–1453);
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
Condorcet
[kądorsẹ]
Jean Antoine Nicolas de Wymowa, markiz, ur. 17 IX 1743, Ribemont, zm. III lub IV 1794, Clamart,
francuski filozof, matematyk, ekonomista i działacz polityczny.
Cricot 2
[krikọ],
teatr. grupa twórcza, powstała 1956 w Krakowie z inicjatywy T. Kantora i M. Jaremy;
Curie
[kürị]
Pierre Wymowa, ur. 15 V 1859, Paryż, zm. 19 IV 1906, tamże,
fizyk francuski.
Debussy
[debüsị]
Claude Achille Wymowa, ur. 22 VIII 1862, Saint-Germain-en-Laye, zm. 25 III 1918, Paryż,
kompozytor francuski.
demografia
[gr. dḗmos ‘lud’, gráphō ‘piszę’],
dyscyplina naukowa, która podejmuje badania zjawisk ludnościowych, zmierzające do wykrycia prawidłowości, którym te zjawiska podlegają.
czwarty okres (jednostka geochronologiczna) ery paleozoicznej trwający od ok. 408 do 355 mln lat temu; także system (jednostka chronostratygraficzna) obejmujący powstałe w tym czasie skały.
Diderot
[didrọ]
Denis Wymowa, ur. 5 X 1713, Langres, zm. 31 VII 1784, Paryż,
francuski filozof i pisarz oświeceniowy, główny redaktor Wielkiej encyklopedii francuskiej.
dixi
[łac., ‘powiedziałem’],
powiedziałem, skończyłem swoje przemówienie, takie jest moje zdanie.
Dominik, właśc. Domenigo Guzmán, święty, ur. między 1171 a 1175, Caleruega (prow. Burgos, pn. Kastylia), zm. 6 VIII 1221, Bolonia,
hiszpański kaznodzieja, założyciel zakonu dominikanów.
epilog
[łac. < gr.],
lit.końcowa część utworu epickiego lub dram.,
eupatrydzi
[gr. eupatrídēs ‘szlachetnie urodzony’],
w starożytnej Grecji rodowa arystokracja w Atenach, w której rękach spoczywało w epoce archaicznej obsadzanie urzędów, interpretacja praw świeckich i świętych i opieka nad kultami religijnymi;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

skończony
1. «zupełny, całkowity»
2. «wykwalifikowany w danym zawodzie, mający dyplom ukończenia studiów»
3. pot. «niemający żadnych perspektyw na przyszłość»

• skończenie
skończyć
1. «zakończyć jakąś czynność»
2. «przerobić kurs nauki, program danej szkoły, uczelni i zdać egzaminy»
3. «umrzeć»
ciąg skończony mat. «ciąg o skończonej liczbie wyrazów»
skończyć się
1. «przestać trwać»
2. «o drodze, lesie itp.: urwać się w jakimś miejscu»
3. «zostać zużytym»
4. pot. «o pisarzu, artyście, uczonym: wyczerpać się twórczo»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia