sitowego

Encyklopedia PWN

anat. kość mózgoczaszki (nieparzysta) położona między oczodołami, na pograniczu jamy czaszkowej i nosowej;
bot. żywe komórki łyka zachodzące na siebie końcami (tworzące pasma), przewodzące asymilaty;
bot. słupy żywych komórek o porowatych ścianach poprzecznych (z polami sitowymi);
bot. ściana rozdzielająca 2 człony rurki sitowej, na której występują pola sitowe bardziej wyspecjalizowane niż na ścianach bocznych.
zbiorowa nazwa komórek przystosowanych do szybkiego transportu substancji pokarmowych w organach roślinnych, wchodzących w skład łyka;
proces wielokrotnej reprodukcji obrazu (znaków pisma, rysunków i in.) na podłożu drukowym: papierze, kartonie, tekturze, foliach metalowych i z tworzyw sztucznych (drukowa folia), szkle, porcelanie i in.
łyko, floem,
bot. tkanka wyspecjalizowana w długodystansowym przewodzeniu substancji pokarmowych w symplaście w roślinach naczyniowych, której charakterystycznym składnikiem są elementy sitowe.
maszyna przeznaczona do wytwarzania ciągłej wstęgi papieru lub tektury z masy papierniczej.
transport w roślinie wody, jonów i substancji org. (metabolitów) zachodzący w obrębie komórki, między komórkami i w tkankach przewodzących;
kaloza
[łac.],
bot. wielocukier (polisacharyd) nierozpuszczalny w wodzie, wyściełający pory w perforowanych ścianach komórek sitowych i członów rurek sitowych;
leptoidy
[gr.],
bot. cienkościenne, wydłużone i żywe komórki, bogate w białka i cukry, przystosowane do przewodzenia substancji org. w łodyżkach gametofitów i trzonkach sporofitów niektórych mchów;
systemiczne preparaty, preparaty układowe,
pestycydy odznaczające się zdolnością przenikania do tkanek roślin, gdzie rozprzestrzeniają się za pomocą wiązek naczyniowo-sitowych — przez część naczyniową (ksylem) od korzeni w górę do pędów i liści bądź odwrotnie, przez część sitową (floem) od liści do korzeni;
anat. wyróżnione u roślin okrytozalążkowych komórki miękiszu floemowego (łyko) siostrzane z członami rurek sitowych, którym towarzyszą i z którymi współdziałają, kompensując redukcję normalnych czynności protoplastu elementów sitowych.
ambulakralny układ, układ wodny,
zool. charakterystyczny dla szkarłupni system cienkościennych kanałów i zbiorników wysłanych nabłonkiem rzęskowym;
cedzidło, nucza,
techn. filtr o działaniu okresowym;
chromatografia
[gr. chrṓma ‘barwa’, gráphō ‘piszę’],
metoda rozdzielania jednorodnych mieszanin na składniki, w której wykorzystuje się różnicę sił oddziaływania tych składników z fazą ruchomą i nieruchomą (stacjonarną).
anat. chrzęstny, chrzęstno-kostny lub kostny szkielet wewn. głowy kręgowców;

Słownik języka polskiego PWN

sito
1. «sprzęt gospodarski służący do przesiewania mąki lub do cedzenia»
2. «poddawanie kogoś lub czegoś ocenie, aby odrzucić osobę lub rzecz, które nie spełniają określonych wymagań»
3. «przyrząd z otworami, będący podstawowym elementem w urządzeniach do przesiewania ciał sypkich, cedzenia cieczy, odpylania gazów oraz do przecierania»

• sitowy • sitko • sitkowy • siteczko
kość sitowa «kość współtworząca oczodoły, jamę nosową i podstawę czaszki»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia