si������������

Encyklopedia PWN

elektron. technologia wytwarzania przyrządów półprzewodnikowych (układów scalonych, tranzystorów, diod i in.), w której wszystkie procesy prowadzące do uzyskania struktur tych przyrządów odbywają się na jednej stronie (powierzchni) płytki, stanowiącej ich podłoże i wykonanej z materiału półprzewodnikowego (półprzewodniki).
silikony
[ang. < łac.],
polimery silikonowe,
syntetyczne materiały polimerowe, których gł. składnikiem są polisiloksany, tj. związki wielkocząsteczkowe o szkielecie siloksanowym zbudowanym, podobnie jak w krzemianach nieorg. (krzemiany), na przemian z atomów tlenu i krzemu –O–Si–O–Si–O–;
AC/DC
[eı si: di: si:],
austral.-bryt. zespół heavymetalowy;
Alecsandri
[aleksandrị]
Vasile Wymowa, ur. 21 VI 1821, Bacău, zm. 22 VIII 1890, Mirceşti,
pisarz rumuński;
Bach Johann Sebastian Wymowa, ur. 21 III 1685, Eisenach, zm. 28 VII 1750, Lipsk,
niemiecki kompozytor i organista, przedstawiciel późnego baroku, jeden z największych twórców w historii muzyki.
grupa języków z gałęzi językowej tworzonej przez tybetańsko-birmańskie języki z chiń.-tybetańskiej rodziny językowej (chińsko-tybetańskie języki);
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia