sentencja

Encyklopedia PWN

sentencja
[łac.]
opinia, sąd, myśl ogólna natury moralnej lub filoz., wyrażona zwięźle w jednym zdaniu.
prawo zasadnicza część wyroku zawierająca rozstrzygnięcie sprawy.
sentencje
[łac.],
średniowieczne zbiory tekstów (głównie w postaci zdań wyrażających pewną myśl filozoficzną lub teologiczną) wybranych z Pisma Świętego i prac autorytatywnych pisarzy kościelnych, opracowane w celu skodyfikowania materiału teologicznego i pełniące funkcje podręczników teologii;
midrasz
[hebr. dārāš ‘badać’, ‘dociekać’],
w judaizmie metoda interpretacji, komentowania tekstu biblijnego za pomocą objaśnień, sentencji i przypowieści, wykorzystująca w tym celu tradycję ustną.;
Tomasz z Akwinu, Akwinata, Doktor Anielski, święty, ur. 1224 lub 1225, Roccasecca k. Neapolu, zm. 7 III 1274, Fossanova,
teolog i filozof, twórca tomizmu.
adagium
[łac.],
sentencja,
formuła wyrażająca ogólną prawdę;
album
[łac.],
zbiór czystych kart w kształcie książki, przeznaczonych do wpisywania tekstów, autografów, wkładania bądź wklejania fotografii, znaczków pocztowych itp.;
Aleksander V, wł. Pietro Philargio, gr. Pétros Philargḗs, Piotr z Candii, ur. ok. 1340, zm. 1410,
papież soboru pizańskiego od 1409
antyteza
[gr. antíthesis ‘przeciwstawienie’],
lit. figura retoryczna polegająca na zestawieniu w jedną całość treściową 2 przeciwstawnych pojęć lub obrazów;
Auwajjar
[tamilskie auwaiyār ‘matka’, ‘staruszka’, ‘czcigodna kobieta’],
tytuł nadawany niektórym poetkom tworzącym w języku tamilskim;
Carmina Burana
[łac.],
zbiór łacińskich i niemieckich pieśni wagantów i goliardów,
credo ut intelligam
[łac., ‘wierzę, aby rozumieć’],
filoz. sentencja Anzelma z Canterbury (Proslogion), wyrażająca prymat wiary nad rozumem.
dewiza
[fr. < łac.],
zasada postępowania, sentencja, motto;
Dhammapada
[palijskie, ‘ścieżka prawdy’],
zbiór 423 buddyjskich sentencji poet. o charakterze etycznym, ułożonych w języku pali;
Dickinson
[dı̣kinsən]
Emily Wymowa, ur. 10 XII 1830, Amherst (stan Massachusetts), zm. 15 V 1886, tamże,
poetka amerykańska;
Disticha Catonis, Dwuwiersze Katona,
zbiór rzym. wierszowanych sentencji moralnych;
Dróżdż Stanisław, ur. 15 V 1939, Sławków, zm. 29 III 2009, Wrocław,
poeta; jeden z gł. twórców i teoretyków poezji konkretnej w Polsce;
dystych
[gr. dístichon < dístichos ‘dwurzędowy’],
strofa złożona z 2 wersów o identycznej lub różnej strukturze;
elogium
[łac. < gr.],
w staroż. Rzymie napisy umieszczane pod przechowywanymi w domach wizerunkami przodków, wyliczające ich czyny, urzędy i zasługi;
emblem
[łac. < gr.],
emblemat,
lit. forma literowo-obrazowa, zbudowana z sentencji (temat, motto) i wierszowanego komentarza (epigramat) mająca znaczenie symbol. lub alegoryczne oraz często rebusowy charakter.

Słownik języka polskiego PWN

sentencja «zwięźle sformułowane zdanie zawierające ogólną myśl o charakterze moralnym lub filozoficznym»
• sentencjonalny • sentencjonalnie • sentencjonalność
sentencja wyroku «zasadnicza część orzeczenia sądowego, zawierająca rozstrzygnięcie sprawy»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia